Аль-Мааридж сүресі — Аят 38

1. Сөздердің мағынасы:

• أَيَطْمَعُ — үміт ете ме, дәмелене ме?
• كُلُّ امْرِئٍ — әрбір адам, әркім.
• مِّنْهُمْ — олардың ішінен.
• أَن يُدْخَلَ — кіргізілуін, кіргізілуіне.
• جَنَّةَ نَعِيمٍ — нығмет бақшасы, игіліктері мол жәннат.

1. Тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала Меккедегі иман келтірмеген кісілердің орынсыз дәмелерін әшкерелейді. Олар Пайғамбарға (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) жақындап, оның айналасына топтасып, әртүрлі жақтан келіп, оған қарап, таңырқап, өзара әңгімелесіп жүрген еді. Осындай күпірліктерін жалғастырып жүріп, олардың әрқайсысы Алланың өзін нығметі мол жәннатқа кіргізуін үміт етеді. Бұл — негізсіз, бос дәме. Өйткені олар күпірліктен қайтпай, иманға келмей тұрып, жәннатқа кіруді армандайды. Алла оларды да басқа адамдар сияқты қорғансыз, әлсіз бір тамшы судан жаратқан. Сондықтан олардың жәннатқа кіруге қандай құқығы бар? Имансыз күйде жәннатқа кіру мүмкін емес. Кейбір кәпірлер «Егер ақырет пен жәннат болса, онда біз оған лайықпыз, өйткені Алла бізге дүниеде мал-мүлік, бала-шаға берді, демек Ол бізден разы» деп ойлаған. Бұл да қате түсінік. Дүниедегі байлық пен игілік Алланың разылығының белгісі емес, ол — сынақ қана.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Жәннатқа кіру тек иман мен игі амалдар арқылы ғана мүмкін екенін білеміз. Күпірлік пен қарсылықта жүріп жәннатқа кіруді үміт ету — адасушылық.
• Дүниедегі байлық, бала-шаға, дәулет — Алланың разылығының дәлелі емес, керісінше сынақ. Шынайы құндылық — иман мен тақуалық.
• Адам өзін басқалардан артық санап, «мен жәннатқа лайықпын» деп мақтанудан сақ болуы керек. Барлығымыз Алланың алдында теңбіз, тек тақуалығымызбен ерекшеленеміз.
• Бұл аят бізді иманға, шынайы амалға және Алланың разылығын іздеуге шақырады. Жәннат — Алланың сыйы, оған тек шынайы мұсылмандар жетеді.