Нух сүрәсе — Аять 16

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فِيهِنَّ — «шуларда», ягъни җиде күк эчендә.
• نُورًا — яктылык бирүче, балкытучы.
• سِرَاجًا — утлы чырак, яктырткыч лампа.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Җәбрәил галәйһиссәлам аша Нух пәйгамбәргә вәхий иткән сүзләрдә үзенең кодрәтен искә ала: Ул җиде кат күкне бер-берсенә туры китереп, тигез итеп яратты. Ә айны шушы күкләр эчендә яктылык чыганагы итеп урнаштырды — ул төнлә җир халкына юл күрсәтүче, йөзен яктыртучы булсын өчен. Кояшны исә утлы чырак кебек балкытучы, көндез дөньяны яктыртучы һәм җылытучы итеп яратты. Бу ике яктырткыч — Аллаһының кодрәтенә һәм хикмәтенә ачык шәһадәт: аларның берсе төнне яктырта, икенчесе көнне яктырта, һәм һәрберсенең үз урыны, үз вазифасы бар. Нух галәйһиссәлам бу мисалларны кәфер кавеменә Аллаһының олуглыгын, бердәнбер Илаһ икәнен һәм Аңа гына гыйбадәт кылу кирәклеген аңлату өчен китерде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгаләнең кодрәте чиксез зур: Ул күкләрне, айны һәм кояшны бер сүз белән яратты, һәм аларның һәрберсе Аның боерыгына буйсынып хезмәт итә.
• Кояш һәм ай — Аллаһының рәхмәте һәм нигъмәте: аларсыз җирдә тормыш булмас иде, кешеләр караңгылыкта калыр иде.
• Кеше тирә-юнендәге мәхлукатларга карап, Аллаһының олуглыгын танырга һәм Аңа шөкер итәргә тиеш.
• Бу аять кешеләрне тәүхидкә, Аллаһының бердәнберлегенә һәм Аңа гына гыйбадәт кылуга өнди, чөнки күкләрне, айны һәм кояшны яратучы — бер генә Аллаһы.