Sura Nuh — Aya 16

Maana ya Maneno:

• Nuur: Mwanga unaoonekana, usio na joto kali kama wa mwezi.
• Siraaj: Taa au mwanga mkali wenye joto, kama wa jua.

Ufafanuzi wa Aya:

Katika aya hii tukufu, Mwenyezi Mungu anataja neema zake kwa wanadamu, akieleza kwamba Yeye ndiye aliyeumba mbingu saba zilizotengenezwa kwa mpangilio mkamilifu, na ndani ya mbingu hizo (hasa mbingu ya dunia) ameiweka mwezi kuwa mwanga unaoangazia usiku, na jua kuwa taa yenye mwanga mkali unaoleta joto na uangavu mchana. Hivyo, mwezi unatoa mwanga laini usio na joto, wakati jua linatoa mwanga mkali unaofanya vitu vionekane wazi na kuleta joto linalohitajika kwa uhai wa viumbe. Hii ni ishara ya uweza wa Mwenyezi Mungu na hekima yake katika kuumba, kwani kila kitu kimewekwa kwa kipimo na mpangilio maalum unaofaa kwa maisha ya binadamu na viumbe wengine.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kuthibitisha uweza wa Mwenyezi Mungu katika kuumba ulimwengu kwa mpangilio wa ajabu, jambo linalomfanya mja atambue ukubwa wa Mola wake na kumcha.
2. Kujifunza kuwapo kwa hekima ya Mwenyezi Mungu katika kila kitu alichokiumba; mwezi na jua vimeumbwa kwa maslahi ya wanadamu, hivyo tunapaswa kuvitumia kwa kutafakari na kumshukuru Muumba.
3. Kuwahimiza watu kumtambua Mwenyezi Mungu kupitia alama zake za ulimwengu, na kumrudia kwa toba na istighfari, kwani Yeye ndiye anayewapa riziki na kuwalea kwa neema zake.
4. Aya inafundisha kwamba mwanga wa mwezi na jua ni dalili ya upendo wa Mwenyezi Mungu kwa viumbe wake, na hivyo kuzidisha mapenzi ya mja kwa Mola wake na kushukuru kwa neema zake zisizohesabika.