Surah Nuh — Talata 16

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• فِيهِنَّ – sa mga kalangitang ito (sa pinakamababang langit).
• نُورًا – liwanag na nagbibigay ng kaliwanagan sa mga tao sa mundo.
• سِرَاجًا – isang lampara o sulo na naglalabas ng matinding liwanag at init.

Paliwanag ng Talata:

Nilikha ng Allah ang pitong kalangitan na magkakatugma at magkakapatong, at sa mga ito ay inilagay Niya ang buwan bilang liwanag na nagbibigay ng kaliwanagan sa mga naninirahan sa mundo, at ginawa Niya ang araw bilang isang maliwanag na lampara na nagbibigay ng liwanag at init, kung kaya't nakikita ng mga tao ang mga bagay at nakikinabang sila sa init nito para sa kanilang kabuhayan. Ang pagbanggit sa buwan bilang liwanag at sa araw bilang lampara ay nagpapahiwatig ng pagkakaiba ng dalawa: ang buwan ay may liwanag na hiram mula sa araw, samantalang ang araw ay pinagmumulan ng liwanag at init, tulad ng isang sulo na nagbibigay ng liwanag sa paligid. Ang talatang ito ay bahagi ng pagpapaalala ni Propeta Nuh sa kanyang mga tao tungkol sa mga tanda ng kapangyarihan ng Allah sa Kanyang nilikha, upang kanilang mapagmunihan ang Kanyang kadakilaan at magbalik-loob sa Kanya.

Mga Aral at Benepisyo:

• Ang pagkakalikha ng buwan at araw sa ganitong kaayusan ay isang malinaw na patunay ng karunungan at kapangyarihan ng Allah, na nararapat na mag-udyok sa tao na magpasalamat at sumamba sa Kanya.
• Ang pagkakaiba ng liwanag ng buwan at ng araw ay nagpapakita ng perpektong disenyo ng Allah para sa kapakanan ng sangkatauhan, na nagpapalalim sa pananampalataya sa Kanyang pangangalaga.
• Ang pagmumuni-muni sa kalangitan at mga nilalang dito ay isang daan upang mapalapit sa Allah at madama ang Kanyang kadakilaan, na nagtutulak sa tao na iwanan ang pagsuway at magbalik sa pagsisisi.
• Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin na ang lahat ng nilikha ay may layunin at hindi nilikha nang walang saysay, kaya't nararapat na gamitin natin ang mga ito sa pagsamba at paggawa ng kabutihan.