Surat Nuh — Ayat 26

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• دَيَّارًا (dayyāran): tegesé wong kang mlaku-mlaku, obah, lan urip ana ing bumi. Asalé saka tembung "dāra" kang ateges muter utawa mlaku. Dadi "dayyāran" yaiku sapa waé kang isih urip lan obah ana ing bumi, ora ana siji-sijia.
• لَا تَذَرْ (lā tadzar): aja sira tinggalaké, aja sira ẹculaké urip.
• رَبِّ (rabbi): dhuh Gusti, dhuh Pangéran kawula.

2) Panjlentrehané ayat:

Nabi Nuh 'alaihissalam, sawisé ngrasa ora ana pangarep-arep manèh marang kaumé, banjur ndonga marang Allah. Dhèwèké ngucap: "Dhuh Gusti, sampun ngantos Paduka tinggalaken wonten ing bumi punika setunggal kemawon tiyang kafir ingkang taksih gesang lan obah." Panjenengané nyuwun supaya Allah nyirnakaké kabèh wong kafir kang isih ana ing bumi, ora ditinggal siji-sijia.

Panjenengané ndonga mangkono amarga wis ngerti yèn wong-wong kafir iku ora bakal manut lan ora bakal mèlu marang panjenengané. Malah, yèn diparingi urip terus, wong-wong mau bakal nasaraké lan nyasarké para hamba Allah kang wis mukmin, sarta ora bakal nglairaké anak-turun kajaba wong-wong kang padha kafir lan duraka marang Allah. Mulané, Nabi Nuh nyuwun supaya Allah nyirnakaké wong kafir kabèh, lan ing pungkasané donga, panjenengané uga nyuwun pangapura kanggo dhèwèké, wong tuwané, sapa waé kang mlebu omahé kanthi iman, sarta kanggo para mukmin lan mukminat kabèh. Lan panjenengané nyuwun supaya Allah nambah karusakan lan kapitunan marang wong-wong kafir ana ing donya lan akérat.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké marang kita yèn donga iku senjata kanggo para nabi lan wong mukmin nalika ngadhepi kahanan kang angel lan ora ana pangarep-arep manèh saka manungsa.
• Kita bisa ngerti yèn Nabi Nuh iku nabi kang sabar banget. Panjenengané wis dakwah nganti suwé banget, nanging kaumé tetep waé ora gelem manut. Nanging panjenengané ora nesu lan ora putus asa, malah nyerahaké kabèh marang Allah.
• Ayat iki uga mulangaké yèn iman iku dadi dhasar kanggo keslametan. Wong kang iman bakal diparingi pangapura lan berkah déning Allah, dene wong kang kafir lan duraka bakal nemu kapitunan.
• Kita diajak supaya tansah ndonga lan nyuwun marang Allah, ora mung kanggo awake dhéwé, nanging uga kanggo wong tuwa, kulawarga, lan kabèh wong mukmin.
• Ayat iki nuduhaké yèn Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa. Panjenengané bisa nyirnakaké wong kafir kabèh lan nylametaké wong mukmin, kaya déné kang kelakon ing jamané Nabi Nuh.
• Kanggo kita kabèh, ayat iki dadi pepéling supaya tansah ngati-ati lan ora mèlu-mèlu marang wong kang nasaraké, sarta tansah njaga iman lan taqwa marang Allah.
• Pungkasané, ayat iki ngajak kita supaya tansah ngrasa butuh marang pangapura lan rahmaté Allah, lan tansah ndonga supaya diparingi keslametan ana ing donya lan akérat.