سوره نوح — آیه 26

معانی کلمات:

• دَیّار: کسی که در زمین رفتوآمد میکند و میچرخد؛ یعنی هیچکس زنده و متحرکی باقی نماند.

تفسیر آیه:

حضرت نوح علیهالسلام پس از آنکه از هدایت قوم خود ناامید شد و خداوند به او وحی کرد که دیگر هیچیک از آنان ایمان نخواهند آورد، دست به دعا برداشت و عرضه داشت: «پروردگارا! هیچیک از کافران را بر روی زمین زنده و در حال رفتوآمد باقی مگذار.» این دعا نشاندهنده یأس کامل ایشان از اصلاح آن قوم سرکش و درخواست نابودی کامل آنان بود؛ زیرا آنان نهتنها خود گمراه بودند، بلکه مانع ایمان دیگران نیز میشدند و جز فساد و گمراهی در زمین نمیافزودند. نوح علیهالسلام با این دعا، اجرای عذاب الهی را بر آن قومِ طغیانگر درخواست کرد، چرا که دیگر هیچ امیدی به ایمانآوردن آنان نبود و بقای آنان جز زیان برای بندگان مؤمن خداوند چیزی در پی نداشت.

فواید و پیامهای آیه:

• دعای پیامبران الهی در برابر طاغیان و ستمگران، نشانه شدت خشم خداوند از کفر و فساد است و بیانگر این است که گاهی رحمت الهی اقتضا میکند که ظالمان ریشهکن شوند تا زمین برای بندگان صالح پاک شود.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر دشمنان دین و کسانی که راه حق را سد میکنند، نباید سست و نرمش نشان دهیم؛ بلکه باید با قاطعیت از حق دفاع کنیم و نابودی ظلم را از خداوند بخواهیم.
• همچنین یادآور این حقیقت است که خداوند دعای بندگان مخلص خود را اجابت میکند و هیچ ظالمی از عذاب الهی گریزی ندارد، پس مؤمنان باید همواره به عدالت الهی امیدوار باشند و از ظالمان نهراسند.