Surah Nuh — Aya 26

Ma’anonin Kalmomin:

• "لَا تَذَرْ": Kada ka bari.
• "دَيَّارًا": Wanda yake yawo da kuma motsi a cikin ƙasa, wato mai rai da ke zagayawa.

Tafsirin Ayar:

Bayan da Annabi Nuhu (A.S.) ya fid da kai ga mutanensa, kuma Allah ya sanar da shi cewa babu wani daga cikinsu da zai yi imani face waɗanda suka rigaya suka yi imani, sai ya yi kira ga Ubangijinsa yana cewa: "Ya Ubangijina, kada ka bar a saman ƙasa wani kafiri mai rai da ke yawo ko motsi a cikinta." Wannan roƙon ya kasance ne bayan ya yi kashedi ga mutanensa tsawon shekaru 950, amma ba su amsa ba, sai ya nemi halaka su gaba ɗaya. Ya san cewa idan aka bar su, za su ɓatar da bayin Allah da suka yi imani, kuma daga zuriyarsu ba za a samu sai mai kafirci da girman kai ga Allah ba. Don haka ya nemi Allah ya share su daga ƙasa, saboda sun zama tushen sharrin da ba za a iya gyara ba.

Fa'idodin Da Ake Ciro Daga Ayar:

1. Neman halakar da masu ɓarna a cikin al'umma yana daga cikin adalci, musamman idan an gama da dukkan hanyoyin gyara.
2. Annabi Nuhu (A.S.) bai yi wannan roƙon ba sai bayan ya yi iyakacin ƙoƙari na shiryar da mutanensa, wanda hakan ke nuna cewa dole ne mutum ya ƙara himma wajen wa'azi kafin ya yanke ƙauna.
3. Imani da cewa Allah ne kadai ke da ikon halaka da ceto, kuma roƙo gare shi kadai ne ake yi.
4. Nuna tsananin son shiryayyen mutane da kuma kare su daga ɓarna, kamar yadda Nuhu ya nemi halakar kafirai domin kare masu imani.
5. Ayar tana ƙarfafa masu imani cewa Allah yana jin addu’o'in bayinsa, kuma zai taimake su a kan maƙiyansu.