سورت نوح — آیت 26

د کلمو معناګانې:

• دَيَّارًا: هغه څوک چې په ځمکه ګرځي او حرکت کوي، يعنې ژوندی انسان.

تفسير:

نوح عليه السلام له دې چې له خپل قوم څخه نااميده شو او الله تعالی ورته وحي وکړه چې ستا له قوم څخه به هغه کسان چې ايمان يې راوړی دی پرته نور ايمان نه راوړي، نو هغه د خپل قوم پر ضد دعا وکړه او ويې ويل: ای زما ربه! ته په ځمکه د کافرانو څخه هېڅ يو ژوندی مه پرېږده، نه هغه څوک چې ګرځي او حرکت کوي او نه هغه څوک چې په کور کې استوګن دی. دا دعا يې له دې امله وکړه چې که دوی ژوندي پاتې شي، نو ستا هغه بندگان به ګمراه کړي چې ايمان يې راوړی دی، او د دوی له اولادونو به هم هېڅ څوک نه پيدا کېږي مګر هغه څوک چې کافر او ستا نافرمان وي.

فايدې:

• دا چې نبي کريم نوح عليه السلام د کافرانو پر ضد دعا وکړه، دا د دې ښودنه ده چې کله د حق د تبليغ په لاره کې انسان له هرې هڅې او کوښښ څخه نااميده شي او د کافرانو له خوا يې په ښکاره توګه دښمني او تکذيب وليدل شي، نو د هغوی پر ضد دعا کول جايز دي.
• دا آيت د دې خبره کوي چې د کافرانو د شر او فساد مخنيوی د مسلمانانو د ساتنې لپاره اړين دی، ځکه چې کافر کولای شي د مؤمنانو ايمان ته زيان ورسوي.
• دا چې نوح عليه السلام د خپل قوم د هلاکت غوښتنه وکړه، دا د دې لپاره وه چې په ځمکه کې د الله تعالی د عبادت او توحيد د بقا لپاره يې دعا وکړه، نه د شخصي غچ او کينې له امله.
• په دې آيت کې د دعا اهميت ښودل شوی دی، چې نبي کريم نوح عليه السلام له خپل رب څخه د خپل قوم د هلاکت غوښتنه وکړه، او دا ښيي چې دعا د مؤمن وسيله ده چې له خپل رب سره يې اړيکه ټينګوي.