سورت جن — آیت 13

د کلمو معناګانې:

• الْهُدَىٰ: هغه لارښوونه چې د قرآن په واسطه راغلې ده، يعني قرآن كريم.
• بَخْسًا: د نيکیو (حسناتو) له کمښت يا نقصان څخه.
• رَهَقًا: ظلم او زياتوالی په ګناهونو باندې.

تفسير:

دا د پېريانو خبره ده چې وايي: کله چې مونږ د قرآن كريم هغه لارښوونه واورېده چې د حق او نېغې لارې په لور بلنه ورکوي، نو پرې مو ايمان راوړ او ومنه مو چې دا د الله له لوري راغلی حق دی. نو څوک چې د خپل رب په ايمان راوړي، هغه ته بايد هېڅ وېره نه وي: نه دا وېره چې د هغه نيکيونه به کمې شي (بخس)، او نه دا وېره چې پر هغه به ظلم وشي او د هغه په ګناهونو به زياتوالی راشي (رهق). يعنې الله تعالی د خپلو بندګانو سره هيڅ ظلم نه کوي، نه د نيکيو له ثواب څخه کموي او نه د ګناهونو په سزا کې زياتوالی راولي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې قرآن كريم هغه لارښوونه ده چې انسان او پېريانو ته د نېغې لارې ښودنه کوي، او هر څوک چې د هغې په اورېدو سره ايمان راوړي، د هغه لپاره د نجات سبب ګرځي.
• دا چې پېريانو په قرآن ايمان راوړ، دا د قرآن د حقانيت او د هغه د نړيوالتوب دليل دی چې نه يوازې انسانانو ته، بلکې ټولو مخلوقاتو ته د هدايت لار ښيي.
• مونږ ته دا يقين راکوي چې الله تعالی له خپلو بندګانو سره په بشپړ عدل او انصاف چلند کوي، او د هغه په دربار کې د نيکيو ثواب نه کمېږي او نه پر چا ظلم کېږي، نو مونږ بايد په زړه له اخلاصه ايمان راوړو او د نيکو اعمالو په کولو سره د هغه د رضا لپاره هڅه وکړو.
• دا آيت مونږ ته دا هم ښيي چې ايمان يوازې په ژبه نه دی، بلکې په زړه باور او په عمل سره يې تصديق کول ضروري دي، لکه څنګه چې پېريانو د اورېدو سره سم ايمان راوړ او عمل يې وکړ.