سوره جن — آیه 27

معانی کلمات:

• ارْتَضَىٰ: برگزید و پسندید.
• یَسْلُکُ: قرار میدهد و جاری میسازد.
• رَصَدًا: نگهبانان و مراقبان (فرشتگانی که در کمین و مراقبتاند).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه سخن درباره علم غیب خود میفرماید که او بر همه امور پنهان و نهان آگاهی کامل دارد و هیچکس را بر اسرار غیب خود آگاه نمیسازد، مگر کسی را که به مقام رسالت برگزیده باشد. خداوند از میان بندگان، رسولان خود را برای این منظور انتخاب میکند و به آنان به اندازهای که بخواهد از غیب آگاهی میدهد. سپس برای محافظت از این وحی و پیام الهی، فرشتگانی را از پیش رو و پشت سر رسول میگمارد تا از او محافظت کنند و نگذارند شیاطین و جنّیان به اسرار وحی دست یابند و آن را به ساحران و کاهنان منتقل سازند. این نگهبانی الهی نشان میدهد که وحی الهی در امان کامل است و هیچ موجودی نمیتواند در آن تصرف کند یا آن را بدزدد. بدین ترتیب، رسولان خدا در ابلاغ پیام خود کاملاً مصون و محفوظ هستند و خداوند از همه احوال آنان آگاه است و همه چیز را به شماره درآورده است.

فواید و پیامهای آیه:

• علم غیب مخصوص خداوند است و هیچکس به آن دسترسی ندارد، مگر آنکه خدا خود بخواهد و رسولش را برگزیند؛ این نشانه عظمت و قدرت بیپایان خداوند است.
• وحی الهی در امان کامل است و خداوند با فرشتگان خود از آن محافظت میکند؛ پس قرآن کریم نیز بهعنوان آخرین کتاب آسمانی، کاملاً از هرگونه تحریف و دستبرد مصون مانده است.
• این آیه اطمینانبخش است که پیامبران و رسولان الهی در انجام مأموریت خود تنها نیستند و خداوند با حفظ و نگهبانی خود از آنان حمایت میکند.
• انسان باید به خداوند توکل کند و بداند که او حافظ و نگهبان بندگان مؤمن خود است و هیچ نیرویی نمیتواند به کسی که خدا او را حفظ کند آسیب برساند.