Аль-Муддассир сүрәсе — Аять 14

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَهَّدْتُ — мин әзерләдем, уңайлы кылдым, юл ачтым.
• تَمْهِيدًا — бик нык уңайлык, киңлек, муллык белән (асылда, "урын әзерләү, җәю" мәгънәсеннән).

Аять тәфсире:

Әйә, бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең рәсүленә (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) мөрәҗәгать итеп, әлеге кәфер кеше турында сөйли. Ул — Вәлид ибн әл-Мүгыйрә, ул үз кавеме арасында байлыгы, абруе белән танылган кеше иде. Аллаһы аңа дөньяда бик күп нигъмәтләр бирде: малын киңәйтте, балаларын күбәйтте, гомерен озынайтты, тормышның уңайлыкларын, муллыгын, рәхәтлеген бирде. Аңа дөньяның барлык юлларын ачып, һәр эшендә уңыш бирде, аның янында гел балалары булды, алар аңа хезмәт иттеләр. Ләкин бу кеше бу кадәр нигъмәтләргә шөкер итмәде, киресенчә, Аллаһының аятьләрен инкяр итте, Коръәнне ялганга санады һәм Исламга каршы көрәште. Ул болар барысына да карамастан, Аллаһыдан тагын да артык муллык сорады, дөньядагы байлыгына ышанып, ахирәтне онытты.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Дөньядагы байлык, мал-мөлкәт, балалар — болар барысы да Аллаһының сынавы. Кемгә бу нигъмәтләр бирелсә, ул шөкер итәргә һәм Аллаһыга итагать итәргә тиеш.
2. Дөньяның муллыгы кешене аздырмасын, киресенчә, ул кешене Аллаһыга якынайтырга ярдәм итәргә тиеш. Нигъмәтләрне инкяр итү һәм алардан файдаланып гөнаһ кылу — бик зур хата.
3. Аллаһы Тәгалә кәферләргә дөньяда муллык бирә ала, ләкин бу аларның ахирәттәге җәзасын җиңеләйтми. Киресенчә, аларга бирелгән нигъмәтләр алар өчен хөҗҗәт булачак.
4. Кеше үзенең байлыгына, абруена ышанып, Аллаһының кодрәтен онытмасын. Чөнки Аллаһы теләсә, шул ук нигъмәтләрне бер мизгелдә ала да куя ала.
5. Бу аять мөэминнәргә үрнәк булып тора: дөньядагы һәрбер нигъмәт өчен Аллаһыга шөкер итәргә һәм аларны Аллаһы юлында тотарга кирәк.