سوره مدثر — آیه 14

معانی کلمات:

• مَهَّدتُّ: آماده ساختم، هموار کردم، گستردم.
• تَمهیدًا: فراهم کردن وسایل آسایش و رفاه، گسترش دادن اسباب زندگی.

تفسیر آیه:

این آیه ادامه توصیف حال آن کافری است که در آیات پیشین از او سخن گفته شده است (ولید بن مغیره که از دشمنان سرسخت اسلام بود). خداوند متعال در این آیه میفرماید: من برای او (در دنیا) وسایل رفاه و آسایش را کاملاً فراهم ساختم و اسباب زندگی را برایش گسترده و هموار کردم. او را در مال و فرزند و طول عمر و سایر نعمتهای دنیوی چنان وسعت دادم که هیچ کمبودی نداشت و راههای معیشت را برایش آسان و هموار ساختم.

این بیان در حقیقت اشاره به نعمتهای فراوانی است که خداوند به این شخص داده بود؛ اما او در برابر این همه نعمت، کفران کرد و به جای شکرگزاری، به مقابله با حق و دشمنی با پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) برخاست. او به جای آنکه از این نعمتها برای راه حق استفاده کند، از آنها در راه باطل و جنگ با خدا و رسولش بهره برد.

فواید و پیامهای آیه:

1. هشدار درباره فریب نعمتها: نعمتهای دنیوی هیچگاه نشانه محبوبیت بنده نزد خداوند نیست. چه بسا افرادی که در نهایت رفاه و آسایش زندگی میکنند اما در پیشگاه خداوند مبغوضترین خلق هستند. پس نباید به ظاهر زندگی افراد نگاه کرد و گمان برد که هر که نعمت بیشتر دارد، نزد خدا عزیزتر است.
2. مسئولیت در برابر نعمتها: هر نعمتی که خداوند به انسان میدهد، مسئولیتی به همراه دارد. کسی که از نعمتها در راه نافرمانی خدا استفاده کند، نعمتها برای او وبال و مایه عذاب خواهد شد.
3. سنّت امتحان با نعمت: خداوند گاهی بندگان را با فراوانی نعمت آزمایش میکند تا روشن شود آیا شکرگزارند یا کفرانکننده. این آیه به ما میآموزد که در برابر نعمتهای الهی، شکرگزار باشیم و از آنها در مسیر رضایت خدا استفاده کنیم.
4. عاقبت کفران نعمت: کسی که نعمتهای خدا را در راه دشمنی با حق به کار گیرد، سرانجامش عذاب سخت و خواری در آخرت خواهد بود، همانگونه که در ادامه این سوره به آن اشاره شده است.