Аль-Муддассир сүрәсе — Аять 15

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَطْمَعُ — өмет итә, тели, дәртләнә.
• أَنْ أَزِيدَ — мин арттырырмын дип (мал-дөньясын һәм балаларын).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Үзенең рәсүленә (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) мөрәҗәгать итеп, бер кәфер кеше турында сөйли. Ул кеше — Вәлид ибнел-Мугыйра, ул үзенең әнисе карыныннан ялгыз, байлыксыз һәм баласыз хәлдә дөньяга килгән иде. Аллаһы аңа киң байлык бирде, Мәккәдә аның яныннан аерылмас балаларын хозурында кылды, һәм аңа тормыш юлларын җиңеләйтте. Шулай да, ул — Аллаһыга көферлек итүче буларак — боларның барысыннан соң да, Аллаһының аңа тагын да күбрәк мал һәм бала бирүенә өмет итә. Ләкин Аллаһы аның бу теләген кире кага: аның өмете юкка чыгачак, чөнки ул Коръән аятьләренә һәм Аллаһының дәлилләренә каршы чыкты, аларны ялганга санады. Аның өчен авыр, рәхәтсез ґәзаб хәзерләнгән.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кешегә бирелгән байлык һәм балалар — Аллаһының рәхмәте, ә кешенең аларга карата мөнәсәбәте шөкер итү яки көферлек итү белән бәйле.
• Нинди генә нигъмәт бирелсә дә, кеше Аллаһыга шөкер итәргә һәм аның чикләреннән чыкмаска тиеш.
• Аллаһының ґәзабыннан куркып, аның рәхмәтенә өмет итү — мөэминнең сыйфаты, ә кәфернең чиксез дәрте аны һәлакәткә илтә.
• Коръән аятьләренә каршы чыгучылар өчен Аллаһының ґәзабы мөһерләнгән, һәм аларның дөньядагы байлыклары аларны коткара алмаячак.