Surat Al-Muddassir — Ayat 53

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• كَلَّا (kallā): tembung kanggo nolak utawa nyegah, tegesé "ora ngono", "dudu kaya ngono".
• بَلْ (bal): tembung kanggo mbalikake omongan, tegesé "malah", "nanging sejatine".
• لَا يَخَافُونَ (lā yakhāfūna): padha ora wedi.
• الْآخِرَةَ (al-ākhirah): dina akhirat, yaiku dina pungkasan, dina tangine wong mati lan dina pambalasan.

2) Tegesing ayat:

Ing ayat iki Allah nolak panyuwune wong-wong kafir Mekah kang padha njaluk supaya diturunake kitab saka langit marang saben wong saka dheweke, kaya kang diturunake marang Nabi Muhammad ﷺ. Panjaluk iki dudu jalaran saka kurangé bukti utawa tandha-tandha, amarga sakdurungé wis ana bukti-bukti kang cetha. Sejatine kang dadi jalaran dheweke tetep ana ing kesasar lan wangkal yaiku amarga dheweke ora padha wedi marang dina akhirat lan ora padha ngandel anane tangine wong mati sarta pambalasan. Semono uga dheweke ora padha ngandel marang siksa akhirat, mula banjur tetep kafir lan nglakoni panyuwunan kang ora ana gunané. Upama dheweke padha wedi marang geni neraka lan ngandel marang dina pungkasan, mesthi ora bakal padha njaluk tandha-tandha liya sawisé bukti-bukti kang cetha wis teka.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake menawa ati kang ora wedi marang akhirat iku dadi sumber saka wangkal lan kesasar. Mula, ngrumat rasa wedi marang Allah lan eling marang dina pungkasan iku penting banget kanggo njaga iman.
• Wong kang ngandel marang akhirat bakal luwih gampang nampa bebener lan ora njaluk tandha-tandha kang ora perlu, amarga dheweke wis yakin marang janji lan ancamané Allah.
• Ayat iki uga nuduhake kawicaksanané Allah: panjaluké wong kafir ora dituruti dudu amarga Allah ora kuwasa, nanging amarga panjaluk iku dudu jalaran kang bener, lan ora bakal nggawa manfaat marang dheweke.
• Kanggo awake dhewe, ayat iki dadi pepeling supaya aja sok njaluk bukti utawa tandha-tandha liya sawisé al-Qur'an lan sunnah wis cetha. Cukup al-Qur'an lan sunnah dadi pituduh.
• Eling marang akhirat bisa nuwuhake rasa wedi marang siksa Allah lan rasa ngarep-arep marang pahala-Né, saéngga wong luwih semangat ngibadah lan ngedohi larangan-Né. Iki kang ndadèkaké Islam lan al-Qur'an dadi tuntunan kang nyenengake lan nggampangake uripé manungsa ing donya lan akhirat.