سوره قیامه — آیه 6

معانی کلمات:

• أَیّانَ: به معنای «کی» و «چه زمانی» است و برای پرسش از زمان وقوع یک رویداد به کار میرود.
• یَوْمُ الْقِیَامَةِ: روز رستاخیز، روزی که همه انسانها برای حساب و جزا برانگیخته میشوند.

تفسیر آیه:

این آیه ادامهی سخن دربارهی انسان منکر معاد است. انسان کافر و سرکش که در دل خود وقوع قیامت را بعید و محال میداند، با حالتی توأم با استهزا و انکار میپرسد: «رستاخیز چه زمانی خواهد بود؟» او این پرسش را نه از روی طلب حقیقت و ایمان، بلکه از سرِ تمسخر و تکذیب مطرح میکند و میخواهد با این سؤال، وقوع قیامت را غیرممکن جلوه دهد. چنین انسانی در حقیقت نمیخواهد به روز حساب و جزا ایمان بیاورد، زیرا ایمان به آن روز، او را از ادامهی فجور و گناه بازمیدارد و به مسئولیتپذیری فرا میخواند. او با این پرسش، در صدد انکار و استبعاد است و گمان میکند که قیامت هرگز واقع نخواهد شد.

فواید و پیامهای آیه:

• پرسش از زمان قیامت، اگر از روی انکار و استهزا باشد، نشانهی غفلت و سرکشی انسان است؛ اما اگر از روی ایمان و آمادگی باشد، نشانهی بصیرت و تقواست.
• این آیه به ما میآموزد که نباید وقوع قیامت را دور و بعید بدانیم؛ بلکه باید همواره خود را برای آن روز آماده کنیم و از گناهان بپرهیزیم.
• ایمان به قیامت، انسان را به زندگی مسئولانه و اخلاقی دعوت میکند و او را از فرو رفتن در فجور و گناه بازمیدارد.
• قرآن کریم با بیان این پرسش تمسخرآمیز کافران، به مؤمنان هشدار میدهد که مبادا در دام غرور و انکار بیفتند و روز حساب را فراموش کنند.