سوره نازعات — آیه 40

معانی کلمات:

• مقام ربّه: ایستادن در برابر پروردگار برای حساب و جزا.
• هوی: خواستههای نفسانی و امیال نفس که انسان را به سوی گناه و معصیت میکشاند.

تفسیر آیه:

و اما کسی که از ایستادن در برابر پروردگارش (برای حساب و بازخواست) ترسید و دلش از عظمت و هیبت خدا لرزید، و نفس سرکش خود را از پیروی هوا و هوسهای حرام بازداشت و آن را از خواستههای نفسانی که به گناه و نافرمانی میکشاند، منع کرد، چنین کسی که تقوای الهی را پیشه کرده و بر هوای نفس خود غلبه نموده است، سرانجامش بهشت است و آنجا جایگاه و مسکن نهایی او خواهد بود. او با این ترس و خویشتنداری، راه رستگاری را پیموده و خود را از عذاب الهی رهانیده است.

فواید و پیامهای آیه:

• ترس از مقام پروردگار و حسابرسی او، بزرگترین بازدارنده انسان از گناه و انحراف است و او را به سوی طاعت و بندگی سوق میدهد.
• پیروزی بر هوای نفس و مهار کردن امیال درونی، نشانه ایمان راستین و کلید رسیدن به سعادت ابدی است.
• این آیه به ما میآموزد که راه رسیدن به بهشت، نه از طریق آرزوهای دور و دراز، بلکه از طریق تقوا، خویشتنداری و مبارزه با خواستههای نفسانی است.
• انسان عاقل کسی است که در این دنیا، حساب خود را پیش از آنکه در پیشگاه الهی حاضر شود، رسیدگی کند و با کنترل نفس، آینده خود را تضمین نماید.