Ан-Назиат сүресі — Аят 40

1. Сөздердің мағынасы:

• مَقَامَ رَبِّهِ: Раббысының алдында тұру, яғни қиямет күні Алланың алдында есеп беру үшін тұру.
• نَهَى: тыйды, тыю, қайтару.
• النَّفْسَ: нәпсі, адамның ішкі қалауы, өзін-өзі.
• الْهَوَى: нәпсінің бұзық қалауы, шариғатқа қайшы келетін құмарлықтар.

1. Түсіндірмесі:

Бұл аятта Алла Тағала қиямет күні Өзінің алдында есеп беру үшін тұратынын ойлап, сол сәттен қорқып, Раббысының алдындағы жауапкершілікті сезінген адамның жайын баяндайды. Ондай адам нәпсісін шариғатқа қайшы келетін құмарлықтар мен тыйым салынған нәрселерге қызығудан тыяды, өз қалауын Алланың әміріне бағындырады. Мұндай сипатқа ие болған адамның баратын жері — Жәннат. Яғни, Алланың алдында тұруды ойлап қорқу және нәпсіні харамға құмартудан тыю — жәннатқа жеткізетін екі маңызды қасиет. Бұл аят адамды өзін-өзі тежеуге, жауапкершілікті сезінуге және Алланың разылығын көздеуге шақырады.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Алланың алдында есеп беретінімізді ұдайы еске алып, соған сай өмір сүру — иманның көрінісі.
• Нәпсіні тыйып, харамға құмартудан сақтану — жәннатқа жетудің жолы.
• Бұл аят адамға өз қалауын емес, Алланың әмірін басшылыққа алу керектігін үйретеді.
• Қорқу мен үміт қатар жүруі керек: Алланың алдында тұрудан қорқу адамды жақсылыққа итермелейді.
• Ислам — адамды өзін-өзі тәрбиелеуге, жауапкершілікке және ішкі тазалыққа шақыратын дін.