Sura Al-Anfal — Werset 2

Znaczenie słów:

• Wajilat (وَجِلَتْ) – odczuwać strach, lęk, drżenie serca wynikające z bojaźni i szacunku wobec majestatu Allaha.
• Tuliyat (تُلِيَتْ) – recytowano, czytano.
• Zadat-hum (زَادَتْهُمْ) – zwiększyła im, dodała im.
• Jaman (إِيمَانًا) – wiarę, pewność, przekonanie.
• Jatawakkalun (يَتَوَكَّلُونَ) – pokładają ufność, zdają się, powierzają swoje sprawy.

Tafsir (Wyjaśnienie):

Allah Wszechmogący opisuje tutaj prawdziwych wierzących, którzy osiągnęli doskonałość wiary. Nie są to jedynie ci, którzy deklarują islam słowami, lecz ci, których wiara przeniknęła do głębi serc i objawia się w ich postawie oraz czynach.

Pierwszą cechą tych wierzących jest to, że gdy wspomina się przy nich Allaha – Jego imię, Jego atrybuty, Jego majestat, Jego obietnice i groźby – ich serca przepełniają się bojaźnią i drżeniem. Jest to lęk pełen szacunku i czci, który skłania ich do posłuszeństwa i oddalania się od grzechów. Nie jest to strach paraliżujący, lecz taki, który pobudza do dobrego działania i pokory wobec Stwórcy.

Drugą cechą jest to, że gdy recytowane są im wersety Koranu, słuchają ich z uwagą, rozmyślają nad ich znaczeniem i wdrażają je w życie. Każda recytacja zwiększa ich wiarę, pewność i przekonanie, ponieważ odkrywają w nich nowe prawdy i wskazówki. Ich wiara nie jest statyczna – stale rośnie i umacnia się dzięki obcowaniu z Księgą Allaha.

Trzecią cechą jest całkowite poleganie na swoim Panu. Pokładają ufność wyłącznie w Allahu, powierzają Mu wszystkie swoje sprawy – zarówno te doczesne, jak i religijne. Nie oczekują pomocy od nikogo innego, nie boją się nikogo poza Nim i nie polegają na stworzeniach. Wiedzą, że tylko On przynosi korzyść i oddala szkodę, dlatego w każdej sytuacji zwracają się do Niego.

Te trzy cechy – bojaźń przed Allahem, wzrastanie wiary przez słuchanie Jego słów oraz ufność pokładana w Nim – są znakami rozpoznawczymi prawdziwych wierzących, którzy zasługują na miano "muminin" w pełnym tego słowa znaczeniu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara nie jest jedynie słownym wyznaniem, lecz stanem serca, który objawia się w bojaźni przed Allahem i posłuszeństwie wobec Niego. To zachęta do pielęgnowania w sobie tej bojaźni i pokory.
2. Koran jest źródłem wzrastania wiary – im więcej go czytamy i rozważamy, tym silniejsze staje się nasze przekonanie. To zaproszenie do regularnego obcowania z Księgą Allaha i czerpania z niej duchowego pokarmu.
3. Prawdziwy wierzący pokłada ufność wyłącznie w Allahu, co uwalnia go od lęku przed ludźmi i od uzależnienia od stworzeń. To droga do wewnętrznego spokoju i siły duchowej.
4. Te cechy są osiągalne dla każdego, kto szczerze pragnie umocnić swoją wiarę – wystarczy otworzyć serce na wspominanie Allaha, słuchać Jego słów z refleksją i powierzyć Mu wszystkie swoje sprawy.