Аль-Анфаль сүрөсү — Аят 2

1. Аяттагы түшүндүрүүнү талап кылган сөздөр:

• وَجِلَتْ — коркту, титиреди, шашып-бүшүрөктөдү. Бул жерде Аллахты улуктоо жана Ага болгон терең сый-урматтан улам жүрөктүн титиреши айтылат.
• تَوَكَّلَ — таянуу, ишенип тапшыруу, бардык ишин Аллахка өткөрүп берүү.
• زَادَتْهُمْ إِيمَانًا — алардын ыйманын арттырды, бекемдеди.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Чыныгы ыймандуу адамдар — Аллахтын ысымы айтылганда, Анын улуктугу менен кудуретин эстегенде жүрөктөрү коркуп, титиреп, моюн сунган адамдар. Алар Аллахтын азабынан коркуп, ырайымынан үмүт кылышат. Ал эми аларга Курандын аяттары окулганда, анын маанисин терең ойлонуп, түшүнүп, ыймандары дагы бекемделип, артат. Алар бардык иштерин, пайдалуу нерселерди алууну жана зыяндуу нерселерден сактанууну жалгыз Аллахка тапшырып, Ага гана таянышат. Башка эч кимге үмүт артышпайт, башка эч кимден коркушпайт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ыйман — жөн гана тил менен айтылган сөз эмес, ал жүрөктөгү терең сезим, Аллахты улуктоо жана Ага моюн сунуу.
• Аллахты эстөө жана Куран окуу адамдын ыйманын күн санап бекемдеп, рухий дүйнөсүн байытат.
• Аллахка таянуу (таваккуль) — момундун жашоосундагы эң негизги таянычы. Бул адамды тынчтыкка, ишенимге жана рухий бекемдикке жеткирет.
• Куранды окуп, анын маанисин ойлонуу — ыймандын артуусунун эң негизги жолу. Ар бир окуган аятыбыз жүрөгүбүзгө таасир этип, бизди Аллахка жакындатат.
• Чыныгы ыймандуу адам Аллахты эстегенде коркуп, Ага болгон сүйүүсү менен коркунучу бирге жүрөт. Бул — момундун жүрөгүндөгү тирилүүнүн белгиси.