Surah Al-Anfal — Aya 2

Ma'anar Kalmomi:

• وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ: tsoro da rawan zuciya da girmamawa ga Allah.
• زَادَتْهُمْ إِيمَانًا: ƙara wa imaninsu ƙarfi da yaƙini.
• يَتَوَكَّلُونَ: suna dogara ga Allah a cikin dukkan al'amuransu.

Tafsiri:

Lalle ne muminai na gaskiya su ne waɗanda idan aka ambaci sunan Allah, zukatansu sukan yi rawar jiki saboda girmama Shi da tsoronSa, kuma idan aka karanta musu ayoyin Alkur'ani, hakan yana ƙara musu imani bisa imanin da suke da shi, domin suna yin tunani a cikin ma'anarsa. Kuma su ne waɗanda ke dogara ga Ubangijinsu kaɗai a cikin dukkan al'amuransu, ba sa fatan wani baicin Shi, kuma ba sa tsoron kowa sai Shi.

Faidodin da ake samu daga wannan aya:

1. Imani na gaskiya ba magana kawai ba ne, amma aiki ne na zuciya da bayyanarsa a cikin halayen mutum.
2. Ambaton Allah yana sa zuciyar mumini ta natsu kuma ta tsorata da girmama Allah, kuma wannan alama ce ta cikakken imani.
3. Karatun Alkur'ani da tunani a cikinsa yana ƙara wa mumini imani da yaƙini, saboda haka ya kamata mu riƙa karantawa da tunani a cikin ayoyin Allah.
4. Dogaro ga Allah kaɗai shine tushen ƙarfi ga mumini, kuma yana sa shi ya sami nutsuwa a cikin dukkan al'amuransa.
5. Waɗannan halaye suna nuna mana cewa imani yana ƙaruwa da raguwa, don haka ya kamata mu nemi hanyoyin da za su ƙara mana imani.