Surja El-Enfal — Ajet 31

Kuptimet e fjalëve:

• تُتْلَىٰ: lexohet, recitohet.
• آيَاتُنَا: ajetet e Kur'anit tonë.
• أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ: përrallat dhe tregimet e të parëve, të cilat i kanë shkruar në librat e tyre.

Tefsiri i Ajetit:

Kur jobesimtarëve u lexoheshin ajetet tona të qarta, ata me mendjemadhësi dhe kokëfortësi thoshin: "Ne i kemi dëgjuar këto më parë; sikur të donim, do të thoshim edhe ne diçka të ngjashme me këtë Kur'an." Ata e mohonin të vërtetën dhe e quajtnin atë trillim, duke thënë: "Ky Kur'an nuk është gjë tjetër veçse përralla të të parëve" – pra, tregime të popujve të lashtë që i kanë shkruar në librat e tyre, dhe jo fjalë të Zotit.

Ky qëndrim ishte një formë mohimi dhe arrogence, sepse ata e dinin mirë se Kur'ani ishte i mrekullueshëm dhe i paimitueshëm, por nga inati dhe kryeneçësia nuk donin ta pranonin. Ata madje pretendonin se mund të bënin diçka të ngjashme, por në realitet nuk ishin në gjendje ta bënin këtë, as ata e as të tjerët, edhe sikur të bashkoheshin të gjithë njerëzit dhe xhinët.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kur'ani është fjalë e Zotit dhe mrekulli e përjetshme, të cilën askush nuk mund ta imitojë, pavarësisht përpjekjeve të mohuesve.
2. Jobesimtarët, kur nuk mund ta luftojnë të vërtetën me argumente, i drejtohen pretendimeve boshe dhe fyerjeve, por kjo nuk e ndryshon realitetin.
3. Ajeti na mëson të jemi të sinqertë me veten dhe të mos i mohojmë të vërtetat vetëm për shkak të arrogancës apo interesave personale.
4. Islami na fton të mendojmë dhe të reflektojmë mbi mrekullinë e Kur'anit, i cili është udhërrëfyes për njerëzimin në çdo kohë dhe vend.