Surah Al-Anfal — Aya 31

Ma’anonin Kalmomin da ke Bukatar Bayani:

• “تُتْلَىٰ”: Ana nufin karanta wa su ayoyin Alkur’ani mai girma.
• “أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ”: “Asatir” jam’in “ustura” ne, wato tatsuniyoyi da labaran da suka gabata waɗanda mutanen farko suka rubuta a littattafansu, ba gaskiya ba a ganinsu.

Fassarar Ayar:

Idan ana karanta wa waɗannan mutanen da suka kafirta da Allah ayoyin Alkur’ani mai girma, sai su ce da jahilci da taurin kai ga gaskiya: “Mun ji irin wannan a baya, kuma da muna so da mun faɗi irin wannan Alkur’ani.” Wato suna ƙin yarda da cewa shi Alkur’ani wahayi ne daga Allah, sai suke cewa: “Wannan da kake karantawa mana, ya Muhammad, ba kome ba ne face tatsuniyoyi da labaran mutanen da suka shuɗe, waɗanda suka rubuta a littattafansu.” Suna cewa haka ne domin ba su da imani da shi, kuma suna nuna girman kai ga gaskiya. Wannan magana ta fito daga wani mutum mai suna Nadar bn Haris, wanda ya kasance yana tafiya kasuwanci zuwa ƙasar Farisa da Rum, yana jin labaran al’ummomin da suka gabata, sannan yana ba da labarinsu ga mutanen Makka, yana cewa: “Idan Muhammad zai ba ku labari, ni ma zan ba ku irin wannan labari.” Amma Allah ya musanta su, domin Alkur’ani kalmar Allah ce mai mu’jiza wadda ba ta kama da maganar mutum ba.

Fa’idodin da Ake Samu daga Ayar:

1. Nuna girman mu’jizar Alkur’ani: Domin maƙiyan Islama da kansu sun shaida cewa ba za su iya kawo irinsa ba, don haka suka karkata zuwa ga zargin cewa tatsuniyoyi ne na farko, wanda hakan ke nuna ƙarfinsa da iyawarsa.
2. Taurin kai da jahilci na iya kai wa mutum ga ƙaryata gaskiya bayan ya san ta, don haka ya kamata mu nemi tsari daga Allah mu nisanta daga halin nan.
3. Ƙaunar da mutum ke yi wa duniya da tatsuniyoyi na iya shanye masa hankali har ya kasa gane gaskiya, don haka ya kamata mu riƙa tunani a kan ayoyin Allah da zurfafa fahimta.
4. Ayar tana ƙarfafa mu mu riƙa karanta Alkur’ani da tunani, ba kawai ji kawai ba, domin ji ba tare da tunani ba ba ya amfani, kamar yadda waɗannan mutane suka ji amma ba su amfana ba.
5. Nuna cewa Alkur’ani littafi ne mai ɗaukaka wanda ba zai iya zuwa da irinsa ɗan adam ba, don haka ya kamata mu riƙe shi da girmamawa da aiki da shi a rayuwarmu, domin shi ne jagorar mu zuwa ga alheri a duniya da lafiya a lahira.