Surja El-Enfal — Ajet 32

Kuptimet e fjalëve:

• Allahumma: O Zot, thirrje që i bëhet vetëm Allahut.
• Famṭir 'alaynā ḥijāratan: Dërgo mbi ne shi gurësh (si dënim).
• Au i'tinā bi'adhābin alīm: Ose sillna një dënim të dhembshëm e të mundimshëm.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i kujton Pejgamberit të Tij (salallahu alejhi ve selam) kohën kur idhujtarët nga populli i tij thanë me arrogancë dhe tallje: "O Zot, nëse kjo që sjell Muhamedi është vërtet e vërteta prej Teje, atëherë lësho mbi ne gurë nga qielli si dënim, ose sillna ndonjë dënim të dhembshëm!" Ata e thanë këtë jo nga bindja, por nga kryeneçësia dhe mohimi i madh, duke u tallur me të vërtetën. Ata mendonin se duke kërkuar dënim me tallje, do ta vërtetonin se Muhamedi (salallahu alejhi ve selam) nuk është i dërguar i vërtetë. Por Allahu i Lartësuar iu përgjigj atyre me atë që nuk e prisnin – i ndëshkoi me humbje në Betejën e Bedrit, e cila ishte dënimi i tyre i dhembshëm në këtë botë, përveç dënimit që i pret në botën tjetër.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kjo tregon durimin dhe mençurinë e Allahut, i cili nuk nxiton me dënim, por i jep kohë robërve të Tij që të pendohen.
2. Tallja me të vërtetën dhe kërkimi i dënimit me shaka është shenjë e kryeneçësisë dhe largimit nga udhëzimi, gjë që çon në shkatërrim.
3. Allahu i përgjigjet thirrjes së robërve të Tij, por në mënyrën që Ai e di se është më e drejtë – ndonjëherë e shtyn dënimin për një kohë tjetër, siç ndodhi me idhujtarët në Bedër.
4. Ky ajet na mëson se Kur'ani është fjala e Allahut dhe e vërteta absolute, dhe kush e mohon atë, e pret dënimi i madh.
5. Nxjerrim mësim se njeriu duhet të ketë frikë nga Allahu dhe të mos e provokojë Atë me fjalë të këqija, sepse Ai është i Plotfuqishëm dhe dënimi i Tij është i ashpër.