Аль-Анфаль сүресі — Аят 31

1. Сөздердің мағынасы:

• تُتْلَىٰ — оқылып айтылған кезде.
• آيَاتُنَا — Біздің аяттарымыз, яғни Құранның аяттары.
• أَسَاطِيرُ — «асāтир» деген сөздің жекеше түрі «устурā» (аңыз, ертегі). Бұл жерде «бұрынғылардың жазбалары, ескі аңыздары» деген мағынада.
• الْأَوَّلِينَ — бұрынғылар, өткен ұрпақтар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала қияметті жоққа шығарып, Құранға сенбеген кәпірлердің қылығын баяндайды. Оларға Құранның аяттары оқылып берілген кезде, олар менменсініп, тәкаппарлық танытып: «Біз мұны бұрын да естігенбіз. Егер қаласақ, біз де осыған ұқсас сөз айта алар едік. Бұл — бұрынғылардың ескі аңыздарынан басқа ештеңе емес» деп айтады. Олар бұл сөздерді шындыққа жету үшін емес, қарсылық пен өжеттілік үшін айтады. Шын мәнінде, олар Құранның кереметтігі мен теңдессіздігін мойындамай, оны адам қолымен жазылған ескі әңгімелер деп бағалайды. Бұл — олардың надандығы мен әділетсіздігінің көрінісі.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Құран — Алланың сөзі, оның теңдессіздігі мен кереметтігі анық. Оған ұқсас сөз айту ешкімнің қолынан келмейді.
• Кәпірлердің «егер қаласақ, біз де айта алар едік» деген сөзі — құрғақ мақтаншақтық пен дәлелсіз қарсылықтың белгісі.
• Құранды оқып, ойланып, одан ғибрат алу — иманды күшейтетін амал. Ал оны менсінбеу — адасушылыққа әкеледі.
• Ислам діні ақыл мен дәлелге шақырады, ал Құран — адамзатты тура жолға бастайтын нұр. Оны оқыған сайын жүрек жұмсарып, иман арта түседі.