سوره انفال — آيت 31

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

• تُتْلَىٰ: پڙهيو وڃي ٿو.
• آيَاتُنَا: اسان جون آيتون (يعني قرآن مجيد جون آيتون).
• لَوْ نَشَاءُ: جيڪڏهن اسان چاهيون ها.
• أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ: اڳين ماڻهن جون ڪهاڻيون ۽ قصا، جيڪي اڳين قومن پنهنجين ڪتابن ۾ لکيون هيون.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت انهن ماڻهن جي حالت بيان ڪري ٿي جيڪي حق کان انڪار ڪن ٿا. جڏهن کين قرآن مجيد جون آيتون پڙهي ٻڌايون وڃن ٿيون، تڏهن هو وڏائي ۽ ضد سان چون ٿا ته اسان اهو ٻڌي ورتو آهي، جيڪڏهن اسان چاهيون ها ته اسان به ان جهڙو ڪلام چئي سگهون ها. اهي چون ٿا ته هي قرآن ڪجهه به ناهي پر رڳو اڳين قومن جون پراڻيون ڪهاڻيون ۽ قصا آهن، جيڪي اڳ ۾ لکيا ويا هئا. حقيقت ۾ اهي ماڻهو حق کي مڃڻ کان انڪار ڪن ٿا ۽ رڳو ضد ۽ وڏائي جي ڪري اهڙيون ڳالهيون ڪن ٿا، حالانڪه اهي قرآن جهڙو ڪلام آڻڻ جي هرگز طاقت نه ٿا رکن.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• قرآن مجيد الله جو ڪلام آهي، ان جهڙو ڪلام ڪو به انسان آڻي نه ٿو سگهي، اهو ان جي اعجاز ۽ سچائي جي وڏي دليل آهي.
• حق کي رد ڪرڻ ۽ ضد تي اڙڻ انسان کي تباهي ڏانهن وٺي ٿو، ان کان بچڻ گهرجي.
• قرآن مجيد کي غور ۽ تدبر سان پڙهڻ ۽ ٻڌڻ گهرجي، ته جيئن ان جي هدايت ۽ رحمت کي سمجهي سگهجي.
• قرآن مجيد تي ايمان آڻڻ ۽ ان جي تعليمات تي عمل ڪرڻ دنيا ۽ آخرت جي ڪاميابي جو ذريعو آهي.
• قرآن مجيد ۾ اڳين قومن جا واقعا ۽ نصيحتون موجود آهن، جيڪي اسان لاءِ سبق ۽ هدايت جو سبب آهن، نه رڳو پراڻيون ڪهاڻيون.
• اسلام ۽ قرآن مجيد کي دل سان قبول ڪرڻ ۾ ئي سچي عزت ۽ نجات آهي.