ሱረቱ አል-አንፋል — አንቀጽ 31

የቃላት ፍች፡-

• አስጣሪር (አሳጥሪር)፡- የመጀመሪያዎቹ ሕዝቦች ተረቶችና የተጻፉ ዜናዎች። ብዙ ቁጥር የሆነው “ኡስጡራህ” ሲሆን ትርጉሙም የተጻፈ ተረት ወይም ታሪክ ማለት ነው።
• ቱትላ (ትትላ)፡- ትነበብላቸዋለች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ውስጥ የከሃዲዎችን ጠባይና አመለካከት ይገልጻል። የቁርኣን አንቀጾች በእነርሱ ላይ በተነበቡ ጊዜ፣ ከትዕቢትና ከእውነትን ከመካድ የተነሳ እንዲህ ይላሉ፡- “በእርግጥ ሰምተናል፤ ብንፈልግ ኖሮ የዚህን ብጤ ቃል እንል ነበር፤ ይህ የቀደሙት ሰዎች ተረቶች እንጂ ሌላ አይደለም” ይላሉ።

ይህ አባባል የተነገረው በነገዱ መሪ በነበረው “አል-ነድር ኢብኑ አል-ሓሪስ” ነበር። እርሱ ወደ ፋርስና ሮም አገር ለንግድ ይጓዝ ነበር፤ የውጭ አገር ሰዎችን ታሪክና ዜና ይሰማ ነበር። ቁርኣን ሲነበብለት ግን ከትዕቢትና ከመጠራጠር የተነሳ “እኛም ብንፈልግ የዚህን ብጤ ማለት እንችላለን” ይል ነበር። ቁርኣን ግን የአላህ ቃል ነው፤ የሰው ልጅ ፈጽሞ የሚመስለው ነገር አይደለም። የእነርሱ አባባል ትዕቢትና እውነትን ለመቃወም የተነገረ ከንቱ ንግግር ነበር እንጂ እውነት ላይ የተመሠረተ አልነበረም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የቁርኣን ቃላት የአላህ ንግግር በመሆናቸው የሰው ልጅ ቃል አይደሉም፤ ስለዚህ ማንም ሰው የመሰለውን ማምጣት አይችልም። ይህ የቁርኣን ተአምራዊነት ነው።
2. እውነትን ለመቃወም ሰዎች የተለያዩ ሰበቦችን ይፈጥራሉ፤ ነገር ግን እነዚህ ሰበቦች እውነትን አያስቀሩም።
3. ትዕቢትና እውነትን አለመቀበል የሰውን ልብ ያውራል፤ ወደ ጥፋት ይመራዋል።
4. ቁርኣን የቀደሙትን ሕዝቦች ታሪክ የሚያካትት ቢሆንም፣ እነዚህ ታሪኮች ለመገሰጽና ለመማር የተወረዱ እንጂ የተረት መጽሐፍ አይደለም።
5. አንድ ሰው እውነትን ሰምቶ ባለመቀበሉ ብቻ ከአላህ ቅጣት አያመልጥም፤ ነገር ግን እውነትን ካወቀ በኋላ ቢክድ ቅጣቱ የበዛ ይሆናል።