සූරා අල්-අන්ෆාල් — ආයාත් 32

වචනාර්ථයන්:

• اللَّهُمَّ – අල්ලාහ්! (යා අල්ලාහ්!)
• فَأَمْطِرْ – එසේ නම් වර්ෂාව මෙන් වස්වන්න.
• حِجَارَةً – ගල්.
• عَذَابٍ أَلِيمٍ – වේදනා ගෙන දෙන දඬුවමක්.

අර්ථ විවරණය:

නබිතුමනි! ඔබ ඔවුන් කළ එම බිහිසුණු ප්රකාශය සිහිපත් කරන්න. එනම්, ඔබව ප්රතික්ෂේප කළ ප්රතික්ෂේපකයින් අල්ලාහ්ට මෙසේ ආයාචනා කළ අවස්ථාවයි: "අහෝ අල්ලාහ්! මෙය (මුහම්මද් ගෙන ආ දේ) ඔබ වෙතින් පැමිණි සත්යයක් නම්, අප මත අහසින් ගල් වර්ෂාවක් වස්වනු මැනව, නැතහොත් අපට වේදනා ගෙන දෙන දඬුවමක් ගෙන එනු මැනව."

ඔවුන් මෙය පැවසුවේ අතිශය උද්දච්චභාවයෙන් හා අවිශ්වාසයෙන් යුතුව, උපහාසාත්මක ලෙසය. මෙයට හේතුව වූයේ, ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු වන නද්ර් ඉබ්නු හාරිස් කුර්ආනය "පැරණි පුරාවෘත්තයන්" ලෙස හැඳින්වීමයි. නබිතුමා ඔහුට "එය අල්ලාහ්ගේ වචනයයි" යැයි පැවසූ විට, ඔහු උපහාසයෙන් හා අභියෝගාත්මකව මෙම ප්රකාශය කළේය. ඔවුන් සිතුවේ මෙය සත්ය නොවන බවට තමන්ට ස්ථිර විශ්වාසයක් ඇති බවයි. එබැවින් ඔවුන් තමන්ගේම විනාශය ඉල්ලා සිටියේ, එය කිසිදා සිදු නොවනු ඇතැයි යන විශ්වාසයෙනි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඉල්ලා සිටීම අතිශය භයානක ක්රියාවකි. එය කරන්නේ අතිශය අඥානකම නිසා පමණි.
2. සත්යය ප්රතික්ෂේප කරන්නන් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට ඉක්මන් වුවද, අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ට හා ධර්මිෂ්ඨයින්ට ගෞරවයක් ලෙස ඔවුන්ට කල් දෙයි.
3. මෙම ආයාතයෙන් පෙනී යන්නේ කුර්ආනය සත්යය බවත්, එය අල්ලාහ්ගේ වචනය බවත්ය. එයට එරෙහි වන්නන් අවසානයේ පරාජයට පත්වන බවයි.
4. අල්ලාහ්ගේ ඉවසීම හා කරුණාව අතිමහත්ය. ඔහු තම නියෝග උල්ලංඝනය කරන්නන්ට පවා වහා දඬුවම් නොකර, ඔවුන්ට පසුතැවීමට අවස්ථාව ලබා දෙයි.
5. මුස්ලිම්වරයෙකු ලෙස අප කළ යුත්තේ අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට ඉක්මන් නොවී, ඔහුගේ කරුණාව හා සමාව ඉල්ලා සිටීමයි.