Surja El-Enfal — Ajet 33

Kuptimet e fjalëve:

• لِيُعَذِّبَهُمْ: t’i dënojë ata me dënim shkatërrues (siç u dënoi popujt e mëparshëm).
• وَأَنتَ فِيهِمْ: ndërsa ti (o Muhamed) je i pranishëm mes tyre.
• يَسْتَغْفِرُونَ: kërkojnë falje nga Allahu për mëkatet e tyre.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar nuk e ka sjellë dënimin shkatërrues mbi idhujtarët e Mekës, përderisa ti, o i Dërguar, je i gjallë dhe i pranishëm mes tyre. Prania jote mes tyre është mbrojtje për ta nga dënimi i përgjithshëm, sepse kur dënimi zbret mbi një popull, ai përfshin të gjithë, dhe Allahu nuk e dërgon atë derisa i Dërguari i Tij të largohet nga mesi i tyre. Gjithashtu, Allahu nuk do t’i dënojë ata përderisa ata kërkojnë falje nga Ai për mëkatet e tyre, sepse istigfari (kërkimi i faljes) është shkak për largimin e dënimit dhe mëshira e Allahut i mbështjell ata që pendohen dhe kërkojnë falje.

Përfitimet nga ajeti:

1. Prania e të Dërguarit të Allahut ﷺ mes një populli është mbrojtje nga dënimi hyjnor, gjë që tregon nderin dhe pozitën e lartë të Profetit ﷺ tek Allahu.
2. Istigfari (kërkimi i faljes) është derë e madhe e mëshirës dhe shkak për largimin e sprovave dhe dënimeve, prandaj muslimani duhet ta vazhdojë atë në çdo kohë.
3. Ajeti nxit te njeriu shpresën në mëshirën e Allahut dhe tregon se Ai nuk nxiton në dënim, por i jep robërve mundësi për pendim dhe kthim tek Ai.
4. Tregon se pendimi dhe kërkimi i faljes janë prej virtyteve më të mëdha që i ruajnë shoqëritë nga shkatërrimi, prandaj çdo individ duhet të kontribuojë në pastërtinë shpirtërore të komunitetit të tij.