Сураи Аль-Анфаль Оят 48 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Шайтон кирдорашонро дар пазарашон биёрост ва гуфт; «Имрӯз аз мардум…

Аль-Анфаль · 48/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анфаль

وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّي جَارٌ لَّكُمْ ۖ فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِّنكُمْ إِنِّي أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ ۚ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ ۝٤٨

🔤 Transliteration

Wa iz zaiyana lahumush shaitaanu a`ma alahum wa qaala laa ghaaliba lakumul yawma minan naasi wa innee jaarul lakum falammaa taraaa`atil fi`ataani nakasa `alaa aqibaihi wa qaala innee bareee`um minkum innee araa maa laa tarawna inneee akhaaful laah; wallaahu shadeedul `iqaab

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Шайтон кирдорашонро дар пазарашон биёрост ва гуфт; «Имрӯз аз мардум касе бар шумо ғолиб намешавад ва ман паноҳи шумоям». Вале чун ду гурӯҳ рӯбарӯ шуданд, ӯ бозгашту гуфт: «Ман аз шу мо безорам, ки чизҳое мебинам, ки шумо намебинед, ман аз Худо метарсам, ки Ӯ ба сахтӣ уқубат мекунад!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

«زَيَّنَ»: биёрост, дар назарашон некӯ нишон дод.
«جَارٌ»: паноҳдиҳанда, ҳомию ҳимоятгар.
«تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ»: ду гурӯҳ якдигарро диданд, яъне рӯ ба рӯ шуданд.
«نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ»: қафо гардид, пушт гардонда фирор кард.
«بَرِيءٌ»: озод, пок, дур аз шумо.

Тафсири оят:

Ва ба ёд оред, он гоҳ ки шайтон ба мушрикон аъмоли бадашонро зебо нишон дод ва онҳоро ба ҷанги зидди мусулмонон ҳавасманд кард ва гуфт: «Имрӯз ҳеҷ кас аз мардум бар шумо ғолиб намешавад ва ман ҳомии шумо ҳастам». Пас вақте ки ду гурӯҳ — мусулмонон ва мушрикон — рӯ ба рӯ шуданд ва шайтон фариштагонеро дид, ки барои ёрии мӯъминон фуруд омада буданд, қафо гардида фирор кард ва ба мушрикон гуфт: «Ман аз шумо безорам ва бо шумо ҳеҷ кор надорам, зеро ман чизеро мебинам, ки шумо намебинед — фариштагони Худоро. Ман аз азоби Худо метарсам». Ва Худо сахт азобкунанда аст барои касоне, ки нофармонӣ мекунанд ва тавба намекунанд.

Фавойиде, ки аз ин оят бармеоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки шайтон одамизодро бо ваъдаҳои дурӯғин ва зебо нишон додани амалҳои бад фиреб медиҳад, аммо дар лаҳзаи ҳақиқӣ ӯро танҳо мегузорад ва аз ӯ безор мешавад.
Ҳеҷ кас набояд ба қувваи худ ё ба ҳимояти дигарон такя кунад, балки бояд танҳо ба Худованд таваккал кунад.
Худо бандагони мӯъмини худро танҳо намегузорад ва бо лашкари осмонӣ — фариштагон — онҳоро ёрӣ медиҳад.
Ин оят мӯъминонро ба сабру устуворӣ дар рӯзҳои сахтӣ ташвиқ мекунад ва ба онҳо умеди ғалаба бар душман медиҳад.
Худо сахт азобкунанда аст, пас бояд аз гуноҳу нофармонӣ дурӣ ҷуст ва ба сӯи Ӯ тавба кард.
Ин ҳикояти таърихӣ дарси ибрат аст барои ҳамаи наслҳо, ки ҳақиқати ҷанги бадро дарк кунанд ва ба роҳи рост ҳидоят ёбанд.

📜 Оят 46-50 — Сураи Аль-Анфаль

46وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَاصْبِرُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ

Ба Худову паёмбараш итоъат кунед ва бо якдигар ба низоъ бармахезед, ки нотавон шавед ва қуввати шумо биравад. Сабр пеша кунед, ки Худо ҳамроҳи собирон аст!

47وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِن دِيَارِهِم بَطَرًا وَرِئَاءَ النَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ ۚ وَاللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

Монанди он касон мабошед, ки сармасти ғурур ва барон худнамоӣ аз диёри худ берун омаданд ва дигаронро аз роҳи Худо боздоштанд. Ва Худо ба ҳар коре, ки мекунанд, (бо илми худ) иҳота дорад.

48وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّي جَارٌ لَّكُمْ ۖ فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِّنكُمْ إِنِّي أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ ۚ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ

49إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ غَرَّ هَٰؤُلَاءِ دِينُهُمْ ۗ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

Мунофиқон ва он касоне, ки дар дил беморие доранд, гуфтанд: «Инҳоро динашон фирефта аст». Ва ҳар кас, ки ба Худо таваккул кунад, ӯро пирӯзманд ва ҳаким хоҳад ёфт!

50وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا ۙ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ

Агар бубинӣ он замонро, ки фариштагон ҷони кофиронро меситонанд ва ба рӯйҳову пушташон мезананд ва мегӯянд: «Азоби сӯзонро бичашед!»

← Оят 47 📖 Аль-Анфаль Оят 49 →

Аль-АнфальФеҳристи Қуръон

75Оят

MedinanRevelation

48Оят

Тарҷума — Аль-Анфаль 48

Сураи Аль-Анфаль Оят 48 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Шайтон кирдорашонро дар пазарашон биёрост ва гуфт; «Имрӯз аз мардум…

Сураи Оят 48/75 — Сураи Аль-Анфаль الأنفال (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анфаль Гӯш кун, Сураи Аль-Анфаль Тарҷума, Сураи Аль-Анфаль mp3, Сураи Аль-Анфаль pdf. Оят 46–50. Ба Тоҷикӣ: Русский.