Surah Al-Anfal — Aya 48

Ma’anonin Kalmomi:

• زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ: Shaiɗan ya ƙawata wa mutanen makafin Quraish ayyukansu na shirya yaƙi da Musulmi, har suka ga yin hakan yana da kyau.
• لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ: Babu wanda zai rinjaye ku a yau daga cikin mutane.
• وَإِنِّي جَارٌ لَّكُمْ: Kuma ni majiɓincinku ne, ina kare ku daga abokan gābarku.
• تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ: Sa’ad da ƙungiyoyin biyu suka ga juna, wato ƙungiyar Musulmi da ƙungiyar kafirai.
• نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ: Ya koma baya yana gudu, wato ya juyo da dugadugansa.
• إِنِّي بَرِيءٌ مِّنكُمْ: Lalle ni ban da alaƙa da ku, ban sani da ku ba.
• إِنِّي أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ: Lalle ina ganin abin da ba ku gani ba, wato mala’iku da suka sauko domin taimakon Musulmi.

Fassarar Aya:

Ku tuna, ya ku muminai, ni’imar Allah a kanku, lokacin da Shaiɗan ya ƙawata wa kafiran Quraish ayyukansu, ya ƙarfafa su su fita yaƙi da ku, ya ce musu: “Babu wanda zai rinjaye ku a yau daga cikin mutane, kuma ni majiɓincinku ne, ina tsare ku.” Amma sa’ad da ƙungiyoyin biyu suka haɗu, ƙungiyar Musulmi da ƙungiyar kafirai, kuma Shaiɗan ya ga mala’iku sun sauko domin taimakon Musulmi, sai ya juya baya yana gudu, ya ce musu: “Lalle ni ban da alaƙa da ku, ina ganin abin da ba ku gani ba (mala’iku), lalle ina tsoron Allah kada ya halaka ni.” Sai ya bar su a cikin rudani, kuma Allah Mai tsananin azaba ne ga wanda ya sāɓa masa kuma bai tuba ba.

Wannan ya faru ne a ranar Badar, inda Shaiɗan ya fito a siffar mutum mai suna Suraqa bin Malik, ya haɗa kai da kafirai, amma da ya ga mala’iku, sai ya gudu ya bar su.

Fa’idojin Aya:

1. Karyar Shaiɗan da yaudararsa ba su da wani amfani, domin shi maƙiyin ɗan Adam ne na zahiri, kuma yana barin abokansa a lokacin bukata.
2. Imanin Musulmi da dogararsu ga Allah yana sa su sami taimako da nasara, ko da yawan abokan gāba ya yi yawa.
3. Tsoron Allah da sanin cewa azabarsa mai tsanani ce, yana sa mutum ya guji zama cikin waɗanda suka sāɓa wa Allah, kuma yana sa Shaiɗan ma ya gudu daga gaskiya.
4. A cikin aya akwai ƙarfafawa ga Musulmi su riƙa tunawa da ni’imomin Allah a kansu, domin hakan yana ƙara musu imani da godiya.
5. Sanin cewa Allah yana taimakon muminai da mala’ikunsa, yana sanya zuciyar mumini natsuwa da kwanciyar hankali a lokacin wahala.