سوره عبس — آیه 35

معانی کلمات:

• أُمِّهِ: مادرش
• أَبِيهِ: پدرش

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال به بیان بخشی از احوال روز قیامت میپردازد و میفرماید که انسان در آن روزِ هولناک، از مادر و پدر خود نیز فرار میکند. این در حالی است که پدر و مادر نزدیکترین و مهربانترین افراد به انسان در دنیا هستند و انسان در سختیها به آنان پناه میبرد. اما در آن روز، هر کس چنان غرق در گرفتاری و نگرانی خویش است که حتی از نزدیکترین خویشاوندان خود نیز روی برمیگرداند. این فرار نه از روی بیاحترامی یا ناسپاسی است، بلکه به سبب شدت وحشت و هول آن روز است که عقل و دل انسان را چنان فرا میگیرد که جز به فکر نجات خویش نیست. در آن روز، هیچ پیوند و نسبتی کارساز نیست و هر کس تنها به فکر سرنوشت خود است.

فواید و پیامهای آیه:

• روز قیامت چنان هولناک و سهمگین است که انسان را از عزیزترین افرادش جدا میکند و این نشاندهنده عظمت و سختی آن روز است.
• این آیه به ما میآموزد که برای نجات از آن روزِ سخت، باید در دنیا به فکر توشه برداریم و به اعمال صالح و تقوای الهی روی آوریم.
• محبتهای دنیوی هر چقدر هم که عمیق باشند، در آن روز کارساز نیستند؛ پس باید محبت خود را با ایمان و عمل صالح پیوند زنیم تا در آن روزِ دشوار، نجات یابیم.
• این هشدار، انگیزهای است برای بازگشت به خداوند و اصلاح رفتار خویش، تا با آمادگی کامل به استقبال آن روز برویم و از وحشت و پشیمانی آن در امان باشیم.