Surja Abese — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• يَزَّكَّى: të pastrohet nga fajet dhe mëkatet, të largohet nga mosbesimi dhe t'i drejtohet besimit në Allahun.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar ia thotë Profetit të Tij (paqja qoftë mbi të) këtë fjali për ta qetësuar dhe për t'i treguar se ai nuk ka asnjë përgjegjësi për ata që nuk duan të besojnë. Kuptimi është: Çfarë dëmi yti nëse ai njeri nuk pastrohet nga mosbesimi dhe nuk kthehet te Zoti i tij? Ti je i dërguar vetëm për të përcjellë mesazhin, ndërsa udhëzimi dhe pastrimi i zemrave është në duart e Allahut. Pra, mos u hidhëro për ata që të refuzojnë, sepse ti nuk ke përgjegjësi për zgjedhjen e tyre, dhe mos u shqetëso për ata që nuk përfitojnë nga thirrja jote, sepse ti e ke kryer detyrën tënde sa i përket përcjelljes së mesazhit.

Ky ajet vjen në kontekstin kur Profeti (paqja qoftë mbi të) u tregoi vëmendje udhëheqësve të mëdhenj të kurejshëve, duke shpresuar që ata të besojnë, ndërsa një njeri i varfër e i verbër, Abdullah ibn Ummi Mektum, erdhi duke kërkuar mësim. Profeti u kthye nga ai dhe vazhdoi bisedën me udhëheqësit. Allahu e qortoi atë për këtë sjellje dhe i tha se ai që është i pasur e nuk ka nevojë për ty, ti i kushton vëmendje, ndërsa ai që vjen me zell për të mësuar, ti e lë pas dore. Pastaj Allahu i thotë: Çfarë dëmi yti nëse ai njeri i pasur nuk pastrohet nga mosbesimi? Ti je vetëm përcjellës i mesazhit.

Përfitimet nga ajeti:

1. Detyra e thirrësit është vetëm përcjellja e mesazhit, ndërsa udhëzimi i zemrave i takon vetëm Allahut – kjo e lehtëson thirrësin dhe i jep atij qetësi shpirtërore.
2. Nuk duhet t'i kushtojmë më shumë rëndësi njerëzve të pasur e me ndikim sesa të varfërve e të përulurve – të gjithë janë të barabartë para së vërtetës.
3. Pastrimi i shpirtit nga fajet dhe mëkatet është qëllimi më i madh i fesë, dhe ai që e kërkon këtë pastrim me sinqeritet, meriton vëmendjen më të madhe.
4. Islami vlerëson sinqeritetin dhe dëshirën për të mësuar, pavarësisht statusit shoqëror apo pasurisë së njeriut.