Surah 'Abasa — Aya 7

Ma’anar Kalmomi:

• يَزَّكَّى: yana nufin ya tsarkaka daga ƙazantar kafirci da zunubai, ko kuma ya tuba ya koma ga imani da aikin alheri.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar tana cikin labarin Annabi Muhammad (SAW) game da mutumin da ya zo masa yana neman ilimi da shiriya, wato Ibn Ummi Maktum (RA), alhali kuwa Annabi (SAW) yana cikin tattaunawa da manyan mutanen Quraish yana fatan su musulunta. Sai Allah ya yi wa Annabi (SAW) umurni da ya mai da hankali ga mai neman shiriya, kuma ya nuna masa cewa babu wani abu da zai same shi idan wannan mai arziki da yake da bukatar shiriya bai tsarkaka ba, bai tuba daga kafircinsa ba, bai kuma sami nasara ba. Babu wani laifi ko wata cuta da zai ratsa Annabi (SAW) daga rashin imanin wannan mutumin, domin aikin da ke kansa shi ne isar da saƙo kawai, ba tilasta wa mutane yin imani ba. Wannan yana nuna fifikon mai neman ilimi da shiriya a kan wanda yake da arziki amma ba ya neman shiriya.

Fa’idojin Ayar:

1. Ƙarfafa wa’azi da ilmantarwa ga masu neman ilimi, kuma cewa waɗanda suke neman shiriya sun fi daraja a wajen Allah fiye da waɗanda suka kau da kai.
2. Nuna cewa aikin Manzo (SAW) da na malamai shi ne isar da saƙo da wa’azi, ba tilasta wa mutane bin addini ba, saboda shiriya tana hannun Allah ne kawai.
3. Kada mutum ya riƙa kallon jama’a ko masu daraja a duniya fiye da yadda yake kallon talakawa masu neman alheri, domin daraja a wajen Allah ita ce taƙawa da imani.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa masu wa’azi su ba da lokaci ga masu neman ilimi, kuma kada su shagala da waɗanda ba su da sha’awar addini a kan waɗanda suke bukatar shiriya.