Surja Abese — Ajet 6

Kuptimi i fjalëve:

• تَصَدَّى: do të thotë t'i drejtohesh dikujt, t'i kushtosh vëmendje dhe të përpiqesh t'i afrohesh atij.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet vjen në vazhdën e qortimit të Profetit ﷺ për qëndrimin ndaj një njeriu të verbër (Abdullah ibn Umm Mektum), i cili erdhi për të mësuar, ndërsa Profeti ishte i angazhuar me prijësit e kurejshëve, duke shpresuar t'i udhëzonte ata. Ajeti thotë: "Ndërsa atij që është i pavarur (nga besimi dhe udhëzimi), ti i drejtohesh dhe i kushton vëmendje." Kjo është një vërejtje e butë nga Allahu ndaj të Dërguarit të Tij, duke i tërhequr vëmendjen se prioriteti duhet t'i jepet atij që kërkon udhëzim me sinqeritet, e jo atij që është indiferent ndaj mesazhit. Ajeti nënkupton se i Dërguari ﷺ po i kushtonte rëndësi atij që nuk kishte nevojë për udhëzim, duke lënë pas atë që ishte i etur për të mësuar.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Prioriteti i të sinqertëve në kërkimin e dijes: Ky ajet na mëson se duhet t'i japim përparësi atij që kërkon udhëzim dhe dije me sinqeritet, edhe nëse është i varfër ose i dobët në statusin shoqëror.
2. Rëndësia e vlerësimit të njerëzve sipas etjes së tyre për të vërtetën, e jo sipas pasurisë ose pozitës së tyre.
3. Mësimi i përulësisë dhe korrigjimit: Edhe Profeti ﷺ, megjithëse është më i miri i krijesave, u qortua butësisht nga Allahu për këtë çështje, gjë që tregon se çdo besimtar duhet të jetë i gatshëm të pranojë këshillën dhe të korrigjojë veprimet e tij.
4. Dashuria e Allahut për të dobëtit: Ajeti tregon se Allahu kujdeset për gjendjen e të varfërve dhe të shtypurve, dhe se ata kanë vlerë të madhe në sytë e Tij, edhe nëse njerëzit i injorojnë.
5. Sinqeriteti në thirrje: Thirrja në Islam duhet të bazohet në sinqeritet dhe dëshirën për t'i udhëzuar njerëzit, jo në interesat personale apo statusin shoqëror të atyre që i drejtohemi.