Аль-Иншикак сүрәсе — Аять 12

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَصْلَى — ул керәчәк, эләгәчәк, янучы утка кереп яначак.
• سَعِيرًا — ул көчле ялкынланган, кабызылган ут, ягъни җәһәннәм уты.

Аять тәфсире:

Әмма гамәл дәфтәре аркасыннан бирелгән кеше — ул Аллаһка ышанмаучы кяфер. Ул кыямәт көнендә үзенең һәлакәтен теләп, үкенеч һәм кайгы белән кычкырып әйтер: "Әй, үлем! Әй, һәлакәт!" Әмма аңа һәлакәт юк, киресенчә, ул җәһәннәм утына керер һәм аның көчле ялкынын, эсселеген үз тәнендә тояр, яначак. Бу аның дөньядагы гамәлләренең җәзасыдыр. Чөнки ул дөньяда үзенең гаиләсе, малы һәм дәрәҗәсе белән шатланып, мәгърурланып яшәде, ахирәт турында уйламады, Аллаһның әмерләренә карышы килде. Ул үзенең Раббысына әйләнеп кайтмаячакмын, дип уйлады, терелеп хисап бирүгә ышанырга теләмәде. Әмма аның уйлавы ялгыш иде! Аллаһ аны башта яраткан кебек, әлбәттә, яңадан терелтәчәк һәм аның бөтен эшләренә карап хөкем итәчәк. Аның Раббысы аны һәрвакыт күреп, белә торган булды — аны яратуыннан алып, терелткәнгә кадәр һәр хәлен белә. Аның бернәрсәсе дә Аллаһтан яшерен түгел.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһуга ышанмау һәм ахирәтне инкяр итү — кешене җәһәннәм утына илтүче иң зур сәбәп.
• Дөньядагы шатлык һәм мәгърурлык, ахирәтне оныту — кешенең һәлакәтенә китерә.
• Аллаһ һәр кешенең эшен белә һәм аның гамәлләренә карап, гаделлек белән хөкем итәчәк.
• Кыямәт көнендә һәркем үзенең эше белән генә мәшгуль булыр, һәм ул көндәге үкенү — файда бирмәячәк.
• Мөэмин кешегә ахирәт өчен эшләргә, Аллаһның рәхмәтенә ирешергә һәм уттан котылырга кирәклеге исеңдә тоту — иң зур уңышка илтә.