Аль-Иншикак сүресі — Аят 12

1. Сөздердің мағынасы:

• وَيَصْلَىٰ — кіреді, күйдіреді, отқа тап болады.
• سَعِيرًا — тұтанган от, лаулаған жалын, яғни тозақ оты.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Аллаһ Тағаланың әділ сот күніндегі халді баяндауының бір бөлігі. Алдыңғы аяттарда амал дәптері артынан берілген адамдардың — яғни Аллаһқа сенбеген, қияметті жоққа шығарған күпірлік иелерінің — қорлыққа ұшырайтыны айтылған. Олар сол сәтте өздеріне келген апаттан құтылу үшін өлімді шақырып, құрып кетуді тілейді. Ал осы аятта олардың ақыры анық баяндалады: олар лаулаған тозақ отына кіріп, оның қызуын тартады, азабын шегеді.

Бұл жерде «сағир» сөзі — тозақ отының ең қатты жанатын, қызуы адам төзгісіз дәрежеде болатын түрі. Олар бұл дүниеде өздерін бейқам, рахат өмірде жүрмін деп ойлап, Аллаһтың алдында есеп беретінін ұмытқан еді. Енді олар сол бейқамдықтарының, менмендіктерінің және имансыздықтарының ақырын көріп, мәңгілік азапқа тап болады. Аллаһ Тағала олардың барлық халін көріп, біліп тұрған — олардың жасаған істерінің ешбірі Жаратушыдан жасырын қалмайды.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Бұл аят адамды ойландырады: өмірдің әр сәті есеп үшін жазылып жатыр, сондықтан бейқамдықпен өткізу — үлкен қауіп.
• Ислам адамды жауапкершілікке шақырады: әр адам өз амалы үшін Аллаһтың алдында жауап береді, бұл — әділдіктің кепілі.
• Тозақтың азабы туралы ескерту — адамды жақсылыққа бұру, тәубеге келуге шақыру үшін берілген мейірімді ескерту.
• Иман мен салиқалы амал — адамды мәңгілік азаптан құтқаратын жалғыз жол. Сондықтан әр адам Аллаһқа шынайы бет бұрып, өмірін Оның разылығы үшін өткізуге ұмтылуы керек.
• Құран — адамға дүние мен ақыреттің ақиқатын ашып беретін, жүректі оятатын кітап. Оны оқып, ойланып, өмірге бағыт-бағдар етіп алу — бақыттың кілті.