Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 17

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• أَفَلَا يَنظُرُونَ (a fa lā yanẓurūn): apa ora padha ngawasake/deleng kanthi tenan.
• الْإِبِلِ (al-ibil): unta (ing basa Jawa asring sinebut "onta" utawa "unta").
• كَيْفَ خُلِقَتْ (kaifa khuliqat): kepriye anggone digawe/diciptakake.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngajak manungsa—utamane wong-wong kafir kang padha maido anane dina kebangkitan—supaya padha ngawasake kanthi tenan marang makhluk-makhluk kang ana ing sakupenge. Ing ayat iki, Allah nyebut unta minangka conto. Unta iku kewan kang gedhe awake, nanging kepriye anggone manut lan gampang dikon ngapa-ngapa dening manungsa. Awake kuwat, bisa nggawa barang abot, bisa mlaku adoh ing ara-ara samun kang panas lan garing, lan bisa urip suwe tanpa banyu. Kabeh iku dudu kedadeyan ujug-ujug, nanging ana kang nyiptakake kanthi rancangan kang sampurna, yaiku Allah SWT.

Mula, wong-wong kang maido marang kekuwatane Allah kanggo nguripake manungsa sawise mati, diajak mikir: yen Allah bisa nyiptakake unta kang kaya ngono gedhene lan rumit, apa ora bisa nguripake manungsa maneh ing dina kiamat? Iki minangka bukti kang cetha yen Allah iku Maha Kuwasa. Sakliyane unta, ing ayat-ayat sabanjure Allah uga nyebut langit, gunung, lan bumi minangka tandha-tandha kekuwasaane. Dadi, ayat iki ngajak manungsa supaya nggunakake akal lan mripate kanggo ngawasake alam, supaya bisa ngerti yen Allah iku siji-sijine kang nyiptakake lan kang bisa nguripake maneh.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita gelem ngawasake alam sakupenge kanthi tenan, amarga ing saben makhluk ana tandha-tandha kekuwasaane Allah.
• Unta dadi conto kepriye makhluk kang gedhe lan kuwat bisa manut marang manungsa, iku nuduhake yen Allah iku Maha Ngatur lan Maha Welas.
• Kanthi mikir babagan ciptaan Allah, iman kita marang anane dina kebangkitan lan kekuwasaane Allah saya kuwat.
• Ayat iki ngajak wong-wong kang isih ragu supaya mbukak atine lan nggunakake akale, supaya bisa ngerti yen Al-Qur'an iku bener lan saka Allah.
• Kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga agama iki ngajak manungsa mikir lan ngawasake alam, ora mung percaya tanpa dhasar.