Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 21

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَذَكِّرْ (fa dzakkir): mula sira aweha pepeling.
• إِنَّمَا (innama): mung ora liya.
• أَنتَ (anta): sira.
• مُذَكِّرٌ (mudzakkir): kang aweh pepeling.

1. Tafsir ayat:

Dhawuh iki marang Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ, supaya dheweke aweh pepeling lan pitutur marang wong-wong kang padha mlengos saka kebeneran. Aja sedhih lan aja susah atine merga saka mlengose wong-wong mau. Tugasmu mung aweh pepeling lan ngelingake babagan siksa Allah, ora luwih saka iku. Sira ora kena meksa wong-wong mau supaya padha iman, lan ora dijaluki tanggung jawab marang imane wong-wong mau. Sing bisa paring taufik lan hidayah marang manungsa supaya padha iman iku mung Allah piyambak. Dadi, tugase Rasul iku mung nyampekake lan aweh pepeling, dene asile ana ing astane Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelengake marang awake dhewe lan wong liya iku dadi kuwajibane saben dai lan wong kang ngajak marang kebeneran.
• Kita ora perlu susah banget yen ana wong kang ora gelem nampa kebeneran, amarga tugas kita mung aweh pepeling, dudu meksa.
• Iman lan hidayah iku mung saka Allah, mula kita kudu tansah ndonga lan nyuwun marang Allah supaya paring pituduh.
• Ayat iki mulangake supaya kita ora gampang putus asa lan tetep sabar ing dalan dakwah.
• Kanthi ngerti yen tugas kita mung aweh pepeling, kita dadi luwih ikhlas lan ora ngarep-arep pituwas saka manungsa.
• Iki nuduhake yen Islam iku agama kang gampang lan ora meksa, mula kita kudu seneng lan bangga dadi wong Islam.