Аль-Фаджр сүресі — Аят 10

1. Сөздердің мағынасы:

• فِرْعَوْنَ — Перғауын, Мысырдың патшасы.
• ذِي الْأَوْتَادِ — «қазықтар иесі». Бұл жерде «қазық» сөзі бірнеше мағынада түсіндіріледі: патшаның әскерлері оның билігін бекітіп тұрған тіректер секілді; немесе ол адамдарды азаптау үшін қазықтарға байлап қоятын; немесе оның биік сарайлары мен құрылыстары қазықтарға ұқсайтын.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта Перғауынның да қалай жойылғанын еске салады. Перғауын Мысырдың билеушісі еді, оның әскерлері көп, билігі мықты болатын. Ол өзін құдаймын деп жариялап, халықты зорлық-зомбылықпен бағындырды. «Қазықтар иесі» деген сипат оның адамдарды азаптау үшін қазықтарға байлайтынын, немесе оның әскерлері мен сарайлары оның билігін бекітіп тұрған тіректер секілді екенін білдіреді. Осындай асқан қуатына қарамастан, Алла оны да суға батырып жойды. Бұл — Алланың әділдігі мен құдіретінің көрінісі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Қанша күшті, бай және билігі мол болса да, адам Алланың құдіретінен асып түсе алмайды.
• Алла Тағала залымдарды әділ жазалайды, сондықтан мүмін адам залымдардың уақытша күшіне алданып қалмауы керек.
• Тарихтағы осындай оқиғалар — адамзат үшін үлкен ғибрат. Олар Алланың әмірлеріне бойсұнып, әділетті болуға шақырады.
• Ислам — әділдік пен қарапайымдылық діні. Ол адамды тәкаппарлықтан, зорлық-зомбылықтан сақтандырады және Алланың алдында бәрі тең екенін ұғындырады.