Surat Al-Fajr — Ayat 16

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• ابتلاه: nyoba, nguji.
• فقدر: banjur nyempitake, mbatesi.
• رزقه: rezekine.
• أهانن: ngremehake, ngasorake aku.

1. Tafsir ayat:

Dene manungsa iku, nalika Gusti Allah nguji dheweke kanthi nyempitake rezekine, banjur dheweke langsung ngomong, "Pangeranku wis ngremehake aku." Dheweke ngira yen rezeki kang sithik iku tandha yen dheweke ora diajeni dening Gusti Allah. Padahal ora kaya ngono. Sempit lan jembare rezeki iku mung salah sijine cara Gusti Allah kanggo nguji manungsa, dudu tandha kamulyan utawa kahinaan. Sing siji diuji kanthi kelimpahan, sing liya diuji kanthi kekurangan. Kabeh iku mung pacoban supaya ketara sapa kang sabar lan sapa kang ora.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Aja gampang nyimpulake yen rezeki sithik iku tandha Gusti Allah ora tresna marang awake dhewe.
• Sabar nalika kekurangan iku kalebu iman kang kuwat lan bakal oleh ganjaran gedhe.
• Aja mung ngukur kamulyan saka bandha donya, amarga donya iki mung papan ujian.
• Ngelmu lan iman iku luwih mulya tinimbang rezeki kang akeh, amarga kalawan iman ati dadi tentrem lan ora gampang sambat.
• Tansah nyedhaki Gusti Allah ing saben kahanan, apa lagi cukup apa lagi kurang, supaya urip dadi berkah lan ora kesasar.