سوره فجر — آیه 3

معانی کلمات:

• شَفْع: جفت، زوج، دو تا در کنار هم.
• وَتر: تک، فرد، یکتا.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به «شفع» و «وتر» سوگند یاد کرده است. منظور از «شفع»، جفتها و زوجهای آفرینش است؛ مانند نر و ماده، آسمان و زمین، شب و روز، بهشت و جهنم، و همهی موجوداتی که به صورت زوج آفریده شدهاند. منظور از «وتر»، فرد و تک است؛ مانند ذات پاک خداوند که یگانه و یکتاست و هیچ شریکی ندارد، و نیز اشاره به برخی مخلوقات که به صورت فرد آفریده شدهاند. برخی مفسران نیز گفتهاند که «شفع» اشاره به همهی مخلوقات دارد که به صورت جفت آفریده شدهاند و «وتر» اشاره به ذات مقدس خداوند است که تنها و بیهمتاست. این سوگندها نشاندهندهی عظمت آفرینش و نظم دقیق آن است که همهی موجودات، چه زوج و چه فرد، نشانهای از قدرت و حکمت خداوند هستند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه ما را به تفکر در نظام آفرینش دعوت میکند؛ اینکه همهی موجودات، چه به صورت جفت و چه به صورت فرد، با حکمت و هدف آفریده شدهاند و این نظم شگفتانگیز، نشانهی وجود خالق یکتا و داناست.
• توجه به «وتر» (فرد) ما را به یاد توحید و یگانگی خداوند میاندازد که هیچ شریکی ندارد و همهی امور به دست اوست.
• این سوگندها انسان را به شکرگزاری در برابر نعمتهای بیشمار الهی وادار میکند و ایمان او را به قدرت و حکمت خداوند تقویت مینماید.
• درک این آیه، محبت خدا را در دل انسان زنده میکند، زیرا میبینیم که خداوند برای توجه دادن ما به نشانههای خود، به بزرگترین پدیدههای آفرینش سوگند یاد کرده است تا ما را به سوی ایمان و عمل صالح هدایت کند.