Сураи Аль-Фаджр — Оят 3

1. Маънои калимаҳо:

— Аш-Шафъ: ҷуфт, яъне ҳар чизе ки ҷуфт бошад.

— Ал-Вaтр: тоқ, яъне ҳар чизе ки тоқ ва танҳо бошад.

1. Тафсири оят:

Худованди мутаъол дар ин оят ба ду чизи муҳим қасам ёд мекунад: ба ҷуфт ва ба тоқ. Ҷуфт ба ҳар чизе ки аз ду қисм иборат аст, ишора мекунад, ва тоқ ба ҳар чизе ки танҳо ва беҳамтост. Баъзе муфассирон гуфтаанд, ки «ҷуфт» тамоми махлуқотро дар бар мегирад, зеро ҳамаи офаридаҳо ба сурати ҷуфт — мисли зану шавҳар, осмону замин, рӯзу шаб — офарида шудаанд. Ва «тоқ» Худованди ягона аст, ки ҳеҷ шарику ҳамто надорад. Баъзе дигарон гуфтаанд, ки ҳар махлуқ ё ҷуфт аст ё тоқ, ва ин ду гурӯҳ тамоми офаринишро фаро мегиранд. Пас Худованд ба тамоми олам ва ба Худи ягонаи беҳамто қасам ёд кардааст, то инсонҳоро ба андеша водорад, ки дар ин офариниш ва ин қасамҳо ибрате бузург аст барои соҳибони ақл.

1. Фавойиде, ки аз ин оят бармеоянд:

— Ин оят моро ба тафаккур дар бораи офариниши Худованд даъват мекунад, ки ҳама чиз бо тартиби ҳикматомез — ҷуфт ва тоқ — офарида шудааст.

— Қасамҳои Худованд ба махлуқоташ нишонаи азамати Парвардигор ва арзиши он офаридаҳост.

— Ягонагии Худованд (тоқ будани Ӯ) дар ин оят таъкид мешавад, ки Ӯ шарику ҳамто надорад.

— Ин оят ба инсон меомӯзад, ки бо чашми бозбинӣ ба олами атроф нигарад ва дар ҳар чиз нишонаи қудрати Худоро бинад.

— Қуръон бо чунин оятҳои кӯтоҳ вале пурмаъно дили инсонро ба имон ва шинохти Худованд ҷалб мекунад ва муҳаббати Ӯро дар дилҳо зиёд мегардонад.