Surja El-Fexhr — Ajet 7

Kuptimi i fjalëve:

• إِرَمَ (Irem): është emri i fisit të Adit, i cili lidhet me stërgjyshin e tyre Irem.
• ذَاتِ الْعِمَادِ (Dhatil-'Imad): do të thotë "zotëruese e shtyllave" – pra, ndërtesa të larta të mbështetura mbi shtylla të forta.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Pejgamberit të Tij (salallahu alejhi ve sel-lem) duke i thënë: "A nuk e ke parë ti se si veproi Zoti yt me popullin e Adit?" Ata ishin fisi i Iremit, të cilët banonin në ndërtesa të larta e madhështore, të ngritura mbi shtylla të mëdha. Ata ishin njerëz me trup të gjatë e fuqi të madhe, dhe nuk ishte krijuar askush si ata në tërë tokën – as në forcë, as në ndërtime, as në madhështi. Por përkundër këtyre dhuntive, ata u bënë arrogantë dhe nuk e falënderuan Allahun, prandaj Ai i shkatërroi ata me një dënim të tmerrshëm.

Përfitimet nga ajeti:

1. Fuqia dhe pasuria nuk janë shenjë e kënaqësisë së Allahut me robin e Tij, sepse populli i Adit ishte më i fortë dhe më i pasur se shumë të tjerë, por megjithatë u shkatërrua për shkak të mosbindjes së tij.
2. Ajeti na mëson të mos krenohemi me ndërtesat tona të larta dhe pasurinë tonë, sepse të gjitha këto janë të përkohshme dhe mund të zhduken në një çast me urdhërin e Allahut.
3. Historia e popullit të Adit është një mësim i madh për ne: fuqia fizike dhe materiale nuk mund ta shpëtojë njeriun nga dënimi i Allahut, prandaj duhet t'i nënshtrohemi Atij dhe të jemi falënderues për dhuntitë që na ka dhënë.