Surat Al-Fajr — Ayat 7

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• إِرَمَ (Iram): Iki jenengé kutha utawa taler (suku) kang gedhé banget, yaiku taleré kaum 'Ad, sing diarani uga anak-turuné Nabi Nuh.
• ذَاتِ الْعِمَادِ (Dzaatil 'Imaad): Sing duwé cagak utawa tiang-tiang dhuwur. Tembung "عِمَاد" iku jamak saka "عَمُود" sing tegesé tiang/cagak. Maksudé yaiku kutha kang gedhong-gedhongé dhuwur-dhuwur lan dipasang ing tiang-tiang kang kuwat.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nyritakaké bab kaum 'Ad, yaiku taler Iram, sing kondhang banget ing jaman biyèn. Wong-wong iki diparingi kekuwatan déning Allah, awaké gedhé-gedhé lan kuwat banget, ora ana sing madhani kekuwatané ing saindenging jagad nalika iku. Kuthané uga megah banget, gedhong-gedhongé dhuwur-dhuwur lan dipasang ing tiang-tiang kang kuwat, dadi katon gagah lan nggumunaké. Nanging, sanajan wis diparingi kekuwatan lan kamulyan kang luar biasa, kaum 'Ad iki tetep mbangkang marang Allah lan nglakoni dosa. Mula, Allah banjur numpes wong-wong mau minangka piwulang kanggo manungsa kabèh.

1. Faedah-faedah saka ayat iki:

• Ayat iki mulangaké marang kita yèn kekuwatan, kasugihan, lan kamulyan iku kabèh mung titipan saka Allah. Ora ana gunané yèn kita sombong lan mbangkang marang Panjenengané.
• Kisahé kaum 'Ad dadi pepéling kanggo kita kabèh yèn dosa lan kesombongan iku bisa nggawa karusakan, sanajan kita wis kuwat lan gedhé.
• Ayat iki uga nuduhaké yèn Al-Qur'an iku ngandhut piwulang-piwulang kang penting banget kanggo urip kita, supaya kita tansah eling lan taat marang Allah.
• Kanthi maca lan nggatekake crita-crita ing Al-Qur'an, kita bisa tambah iman lan tresna marang agama Islam, amarga Al-Qur'an iku tuntunan kang paling bener kanggo urip ing donya lan akhirat.