Аль-Фаджр сүресі — Аят 7

1. Сөздердің мағынасы:

• إِرَمَ (Ирам): Бұл — Ад қауымының атасы немесе сол қауымның өзіне берілген атау. Тарихта күш-қуатымен, дене бітімінің зорлығымен танымал болған халық.
• ذَاتِ الْعِمَادِ (Затил-‘имад): «Бағаналар иесі» деген мағынаны білдіреді. Яғни биік ғимараттары бағаналарға тіреліп салынған, алып құрылыстары бар қала немесе халық.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала осы аятта Ад қауымын, яғни Ирам деп аталатын халықты еске алады. Олар өз заманында дене күші жағынан да, байлық-дәулеті жағынан да, биік ғимараттары мен алып құрылыстары жағынан да адам баласының арасында теңдесі жоқ халық болды. Олардың қалалары биік бағаналарға тірелген сарайлармен, асқақ ғимараттармен безендірілген еді. Бірақ олар осы күш-қуатына, байлығына сеніп, Аллаға қарсы шықты, пайғамбарларын өтірікке шығарды. Сондықтан Алла Тағала оларды қатты азаппен жойып жіберді. Бұл — өз күшіне мастанып, Жаратушыны ұмытқандарға берілген ғибрат.

1. Алынатын пайдалы қорытындылар:

• Адам баласы қанша күшті, бай, биік ғимараттар салған болса да, Алланың құдіретінен асып түсе алмайды.
• Дүниелік байлық пен күш — уақытша нәрсе, оған мастанып, Алланы ұмыту ақыретте үлкен өкінішке әкеледі.
• Өткен халықтардың тарихы — бізге ғибрат. Алла Тағала әділ, Ол залымдарды әділетсіздікпен қалдырмайды.
• Ислам діні адамды тек Аллаға ғана сенуге, нығметтерді берген Жаратушыны еске алуға шақырады. Бұл — адамды тәкаппарлықтан сақтайтын, жүректі жұмсартатын, иманды нығайтатын ұлық қағида.