ซูเราะฮฺ อัล-ฟัจร์ — อายะฮฺ 7

ความหมายของคำสำคัญ:

• إِرَمَ (อิร็อม) คือชื่อของเผ่าหรือตระกูลหนึ่งของชาวอ๊าด ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของพวกเขา
• ذَاتِ الْعِمَادِ (ซาติล อิม้าด) หมายถึง ผู้ที่มีเสาหรือสิ่งก่อสร้างอันสูงตระหง่านตั้งอยู่บนเสา

คำอธิบาย ayat:

อัลลอฮ์ทรงตรัสถึงเผ่าอ๊าด ซึ่งเป็นเผ่าที่มีความยิ่งใหญ่และแข็งแกร่ง พวกเขาคือเผ่าอิร็อมที่มีสิ่งปลูกสร้างอันสูงใหญ่ตั้งอยู่บนเสาอันแข็งแรง พวกเขามีร่างกายที่ใหญ่โตกำยำและมีพลังอำนาจมากมาย จนไม่มีผู้ใดในแผ่นดินสามารถสร้างสิ่งที่เทียบเท่าได้ พวกเขาสร้างเมืองและสิ่งก่อสร้างที่สูงตระหง่านด้วยเสาอันมั่นคง ซึ่งแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองทางวัตถุและความสามารถทางการก่อสร้างที่ล้ำเลิศในยุคนั้น แต่อย่างไรก็ตาม ความยิ่งใหญ่ทางวัตถุนี้มิได้ช่วยให้พวกเขารอดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์ เมื่อพวกเขาปฏิเสธศรัทธาและหยิ่งผยอง

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความยิ่งใหญ่ทางวัตถุและความแข็งแกร่งทางร่างกายมิได้เป็นเครื่องรับประกันความอยู่รอด หากปราศจากศรัทธาและการเชื่อฟังอัลลอฮ์
2. การที่อัลลอฮ์ทรงยกตัวอย่างเผ่าที่ล่มสลายไปแล้ว เป็นการเตือนสติมนุษย์มิให้หลงระเริงในพลังอำนาจและความมั่งคั่งของตน
3. การใคร่ครวญถึงชะตากรรมของชนชาติในอดีต ทำให้เราตระหนักถึงความไม่เที่ยงแท้ของโลก และหันกลับมาหาอัลลอฮ์ก่อนที่ความหายนะจะมาถึง
4. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมในการลงโทษผู้ที่อธรรม และพระองค์ทรงมีพลังอำนาจเหนือทุกสิ่ง แม้กระทั่งผู้ที่มีความแข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดินก็ไม่อาจต้านทานพระองค์ได้