Sura Al-Fadżr — Werset 8

Znaczenie słów:

• الَّتِي – która (zaimek względny wskazujący na miasto lub lud).
• لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا – nie zostało stworzone podobne do niej.
• فِي الْبِلَادِ – wśród krain, na ziemi.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ta część wersetu odnosi się do ludu ‘Ad, a dokładniej do ich miasta lub plemienia Iram, które odznaczało się niezwykłą potęgą i wspaniałością. Bóg mówi, że nie stworzył wśród krain i miast świata żadnego ludu ani miejsca, które mogłoby dorównać im pod względem siły, potęgi, wielkości budowli oraz liczebności. Ich budynki wznoszone na kolumnach i filarach były cudem architektury, a ich ciała – ogromne i silne – nie miały sobie równych wśród ówczesnych narodów. To przypomnienie o tym, jak potężni byli ci ludzie, a mimo to nie zdołali uciec przed karą Bożą, gdy przyszła na nich zagłada.

Korzyści płynące z tej części wersetu:

• Ukazuje ona, że potęga i wielkość materialna nie są w stanie ochronić człowieka przed wolą Boga – nawet najsilniejszy lud został zniszczony, gdy sprzeciwił się swemu Panu.
• Uczy pokory: człowiek, niezależnie od swojej siły, osiągnięć czy majątku, pozostaje słaby wobec mocy Stwórcy.
• Przypomina o tym, że Bóg jest jedynym, który obdarza potęgą i ją odbiera – nikt nie jest w stanie Mu się przeciwstawić.
• Zachęca do refleksji nad historią dawnych narodów, aby wyciągać z niej lekcje i nie popadać w pychę ani zatwardziałość serca.
• Wzmacnia wiarę w sprawiedliwość Bożą – każdy, kto przekracza granice, spotka się z konsekwencjami swoich czynów, nawet jeśli przez długi czas cieszy się powodzeniem.