سورت فجر — آیت 8

د معناګانو:

• إِرَمَ: د عاد قومو پلار نيكه، يا د هغوى د استوګنې ځای/ښار.
• ذَاتِ الْعِمَادِ: د لوړو ودانيو او قوي ستنو خاوندان.
• الْبِلَادِ: په ټولو ښارونو او سيمو کې.

تفسير:

دا آيت د عاد قوم د هلاکت په قصه کې دی، چې الله تعالی يې يادونه کوي. عاد قوم د حضرت هود عليه السلام قوم و، چې په «إرم» سره مشهور وو. دوی ډېر قوي او زورور خلک وو، او په ځمکه کې يې دومره عظيمې او لوړې ودانۍ جوړې کړې وې چې د هغو ستنو او ستونونو له امله يې يادونه کېږي. الله تعالی فرمايي چې د دوی په څېر قوت، جثې او عظمت د بل هيڅ قوم نه و ورکړل شوی، نه په خپل وخت کې او نه په نورو ځمکو کې. دوی دومره پياوړي وو چې د دوی په شان مخلوق په ټولو ښارونو کې نه و پيدا شوی. خو سره له دې قوت او عظمت، کله چې دوی د الله تعالی د حکم مخالفت وکړ او د هود عليه السلام په دعوت يې غوږ ونه نيولو، نو الله تعالی دوی ته داسې عذاب رالېږلو چې ټول يې هلاک کړل، او د دوی هېڅ قوت او عظمت د الله له عذابه ونه ژغورل.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د دنيا قوت، شتمني او عظمت د الله تعالی له عذابه د خلاصون سبب نه شي کېدای. څومره چې انسان قوي او پياوړی وي، بايد هماغومره د الله تعالی اطاعت وکړي، ځکه چې الله تعالی له هر چا څخه قوي او غالب دی.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی عادل دی، او که چېرې کوم قوم د هغه نافرماني وکړي، نو د هغوی د قوت او ځواک سره سره به يې نيول کېږي.
• دا آيت د انسان لپاره دا هم يادونه ده چې په خپل ځواک او عظمت باندې باور ونه کړي، بلکې تل د الله تعالی په فضل او رحمت باندې تکيه وکړي، ځکه چې الله تعالی هغه څوک چې په هغه باندې توکل کوي، هيڅکله يې نه پرېږدي.