سورت فجر — آیت 9

د کلمو معناګانې:

• ثَمُود: د صالح علیه السلام قوم، چې د حجر په دره کې اوسېده.
• جَابُوا: غوڅول، سورول، او په ډبرو کې کيندل.
• الصَّخْر: سختې لويې ډبرې.
• الْوَادِ: دره، چې د حجر (مدائن صالح) په نامه يادېږي.

تفسير:

او ته د ثَمُود قوم حال ته هم وګوره! هغه قوم چې د صالح علیه السلام و، چې په دره کې يې سختې لويې ډبرې غوڅولې او په غرونو کې يې کورونه جوړ کړل. دوی په دې ډبرو کې داسې کورونه کيندل چې له سختۍ او مهارت څخه يې ډک وو. دوی داسې قوي او توانا وو چې غرونه يې سوري کول او په ډبرو کې يې استوګنځي جوړول. خو د دوی دغه قوت او مهارت د الله له عذاب څخه يې ونه ژغورل، ځکه چې دوی د الله له امر څخه سرغړونه کړې وه او د خپل پيغمبر صالح علیه السلام يې دروغجن ګڼلی و. نو الله تعالی د دوی پر سخت عذاب سره راولي او د دوی هغه قوي کورونه او ودانۍ يې له منځه يوړې.

فايدې:

• دا چې انسان هر څومره قوي او توانا وي، د الله له عذاب څخه نشي تېښته کولای؛ نو بايد له الله څخه ووېرېږي او د هغه له احکامو سرغړونه ونه کړي.
• په دې آيت کې د هغو خلکو يادونه شوې چې د دنيوي پرمختګ او ابادۍ له امله يې له الله څخه غفلت وکړ، نو الله دوی ته سزا ورکړه؛ نو موږ بايد د دنيوي پرمختګ پر مهال له الله څخه نه هېروو.
• د تاريخي پېښو يادونه د عبرت اخيستلو لپاره ده، ترڅو انسان له تېرو قومونو څخه درس واخلي او د الله په عذاب کې له غفلت څخه ځان وساتي.