Surja Et-Teube — Ajet 114

Kuptimet e fjalëve:

• Estigfari: Kërkim faljeje nga Allahu, lutje për mëshirë dhe falje të mëkateve.
• Mev’ideh: Premtim i dhënë.
• Teberra’e minhu: U shkëput prej tij, u largua nga ai dhe nuk e konsideroi më të afërm.
• Evaah: Shumë lutës, shumë i përulur dhe i përgjëruar ndaj Allahut, që shpesh psherëtin nga frika dhe dashuria për Të.
• Halim: I butë, i durueshëm, që fal dhe nuk nxiton në ndëshkim.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e sqaron çështjen e lutjes së Ibrahimit a.s. për faljen e babait të tij, duke e hequr çdo dyshim që mund të lindë në mendjen e besimtarëve. Ai thotë se kjo lutje e Ibrahimit për babanë e tij nuk ishte gjë tjetër veçse përmbushje e një premtimi që ia kishte dhënë atij më parë. Ibrahimi a.s. i kishte thënë babait të tij: "Unë do të kërkoj falje për ty nga Zoti im" (Merjem: 47), duke shpresuar që ai të udhëzohej dhe të besonte. Por kur iu bë e qartë Ibrahimit – nëpërmjet shpalljes nga Allahu – se babai i tij ishte armik i Allahut dhe se do të vdiste në mosbesim, atëherë ai u shkëput prej tij dhe ndaloi së kërkuari falje për të. Kjo tregon se veprimi i Ibrahimit ishte i bazuar në mëshirë dhe shpresë për udhëzim, e jo në kundërshtim me urdhrin e Allahut. Në fund, Allahu e përshkruan Ibrahimit a.s. me dy cilësi të larta: ai ishte shumë i përgjëruar dhe i përulur ndaj Zotit të tij, dhe shumë i butë e falës ndaj njerëzve, duke duruar lëndimet e tyre dhe duke mos u hakmarrë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dashuria dhe respekti për prindërit nuk duhet të na bëjë të tejkalojmë kufijtë e fesë; besimi në Allahun është mbi çdo lidhje tjetër.
2. Të mësojmë se lutja për falje për jobesimtarët nuk lejohet, sepse ata kanë vdekur në mosbesim dhe nuk ka dobi për ta.
3. Durimi dhe butësia ndaj njerëzve, edhe kur ata na lëndojnë, është cilësi e pejgamberëve dhe e besimtarëve të sinqertë.
4. Të jemi të përulur dhe të përgjëruar ndaj Allahut në çdo kohë, sepse kjo është shenjë e sinqeritetit dhe e forcës së besimit.
5. Të kuptojmë se çdo veprim i mirë duhet të jetë në përputhje me udhëzimin e Allahut, dhe jo vetëm me dëshirat tona personale.